minibus hadiseleri

Okuldan çıktık arkadaşla birlikte minibüse binmek üzere yol alıyoruz. o günde çok güzel geçmişti. moralde çok iyiydi. Minibüse bindik. Herşey çok güzel. daha sonra kucağında bebeği olan bir kadın geldi. Arkadaş yanımdan kalktı, kadın oturdu. (bu tip kadınlarda hep ben minibüsteyken çıkıyo arkadaş ya!) daha sonra bir tane daha kucağında bebeğiyle birlikte bir kadın geldi, kocasıyla birlikte ve ben kalkmak zorunda kalkdım.(kalkmaz olaydım) Minibüste baya dolmuştu. daha sonra ben otomatik açılan kapının tam önünde duruyorum. daha sonra kapı açıldı. Birden minibüs şöforü beni çağırdı, öne gelmemi istedi. bende zar zor öne gelmeye çalıştım. daha sonra "gelsene arkadaşım" dedi ben tam öne geldim oturucam(Hani münübüs'ün tam ortasındaki işkence yeri var ya bozuk paraların bulunduğu yer. Oraya tam oturucam. Bana kısa ve çok net bişey söyledi. "Hoop oturmıycaksın sen oraya kardeşim" dedi ve beni geri itti. Yanındaki arkadaşı falan gülmeye başladı. Şöyle dedi. "Ah sen yokmusun ya, senin şu panik atakların yokmu" (Aynen böyle dedi atmıyorum.) dedikten sonra. Bende "Oturmıyım abi" dedim. ve tıs tıs gülmeye başladım(bu gülmem sahteden yani onlar gülüyo bende güliyim gibisinden gülme yani). Arkadaşımda yanımdaydı. ve ben nedense o cümleden sonra moralim tamamiyle yok olup gitti. Arkaya bakıyorum. içimden "Acaba bu anı gören duyan var mı diye?" bakmaya başladım. Kimsenin umrunda değildi ama nedense birden çok moralim bozuldu. "Niye böyle dedi?" "Niçin Oturamadım?" falan filan derken minibüsten indim. Kısaca anım bu. Ama kötü bir anı değil.Ama dumur olduğum bir anı oldu.