polipropilen

Petrolün damıtılması sırasında bir klorür katalizörün yardımıyla basınç altında elde edilen kristalin bir termoplastiktir.

Makromolekül yapısında, kenar grubu olarak CH3* bulunması; malzemenin daha sert, daha tok ve orta derecede sürünme özelliklerinde olmasına neden olmaktadır. Ayrıca yoğunluğu düşürmekle birlikte ergime sıcaklığını yükseltmektedir. Keza hidrokarbon olması nedeniyle nem absorbsiyonu düşüktür.

Polipropilen, yoğunluğu en düşük olan termoplastik malzemedir. (0,90 gr/cm3)

Polipropilenin en önemli özelliği, kenarındaki CH3 grubunun dizilimidir.
- Eğer CH3 gruplarının düzgün bir dizilimi varsa, buna izotaktik form denir ve yüksek kristalliğin göstergesidir.
- Eğer CH3 grupları, makromolekülün iki tarafında düzenli olarak dizilmişse, buna sindiotaktik form denir ve orta derecede kristallik özelliği gösterir.
- Eğer CH3 grupları dağınık diziliyse, buna ataktik form denir ve amorfluk göstergesidir.
izotaktik form yüzdesi düştükçe, elastiklik modülü ve akma gerilmesi düşer, uzama artar.

CH3 kenar gruplarının varlığı polipropilene aktiflik sağlar ve asit, baz, benzin, benzol gibi organik yakıtlara ve çözücülere karşı dayanıksızdır.

Kullanım alanlarından bazıları; tek kullanımlık plastik enjektörler, alttan ve üstten ısıtmalı kalorifer boruları, dokuma endüstrisi, leğen, kova, şampuan ve deterjan şişeleri, buzdolabı içindeki rafların tel kaplamaları, bazı makine parçaları ve bazı meyve sıkacak kaportalarıdır.