kemoterapi

hakkında insanların cahil cahil konuşmalar yaparak adamın asabını bozduğu hastalık değil, tedavi yöntemi.

bunu sana veren doktor da bayıla bayıla vermez, alan kimse de göbek atmaz. köprüden önce son çıkışındır bu.

kimi zaman almazsan direkt ölürsün, kimi zaman bir zaman zarfında ölürsün, kimi zaman uzatacağın günü uzatamazsın.

ben de aldım, alıyorum. hem de anlattıklarımım biraz aksine seve seve alıyorum.

ya o ilaçlara ulaşacak imkanım olmasaydı da pisi pisine ölümü kabullenmek zorunda kalsaydım? veya teşhis çok gecikmiş olsaydı?

çay tabağının kıymetini eliniz yanınca anlarsınız. kemoterapi, aşı gelene kadar tek çaresi insanlığın işte, o kadar basit.

desteklemek için de doktorun her dediğini yapmak zorundasınız, kendinize dikkat etmek zorundasınız, çocuk olmamak zorundasınız. konu tartışmaya açık bir konu değil.

gerçi ben ameliyattan çıkıp sigara yakan insan da tanıdım. bazısı da inatlaşır, kabahat kemoterapiye kalır.

belli yaşın üstünde insanlar için ağır bir yöntem olduğunu da söylemek lazım ama iyi bir onkolog zaten başaramayacak insana bu eziyeti çektirmeyendir.

allah herkesin evinden kanseri ırak etsin ama kanser gelirse de kemoterapisiz bırakmasın.

denize düşenin sarıldığı yılandır işte bir nevi ama o denizde bir umut can simidi arayan hata yapar.

yılana güveneceksiniz.