vazgeçiyorum sözlük

bugün itibarıyla, 30 yaşında aldığım karardır.

hadi aklımın başıma geldiği yılları yuvarlak hesap 20 yaş olarak düşünelim. son 10 yıl çok çetin geçti sözlük.

hayata dair sosyal olaylarda, ilişkilerimde, arkadaşlıklarımda, ailemde, ülkeyle alakalı meselelerde her zaman manipülatif olmaktan uzak kalmaya, dinlemeye, anlamaya doğru olanı bulup onu yapmaya gayret ettim. oldu - olmadı - olamadı takdir muhataplarımın...

durmadan kendimi geliştirmeye çalıştım, okudum, öğrendim, çalıştım, uğraştım. aydınlandıkça mutsuz oldum, mutsuz oldukça başarıya odaklanıp daha çok aydınlandım. daha mutsuz oldum.

vasat, sıradan insanlarız biz. toplumun dayattıklarına karşı mücadele etmek yeldeğirmenleri ile savaşmakmış bunu anladım. sıradan semtlerde, sıradan alelerde doğan insanların harcı değil bu. günün sonunda çift hane maaşa aklı çıkacak beyaz yaka çalışanlarız çoğumuz. ya da çeki seneti bol esnaf veya eşek kuyruğu gibi ne uzayan ne kısalan memurlarız.

ben bırakıyorum. işine geldiği gibi konuşan, çıkarını gözeten, toplumun dayattıklarını harfiyen yerine getirip; buna göre evlenen, buna göre yaşayan ve toplumun kanatları altında güvende, kanaatkar mutluluklara razı bir adam oluyorum.

esasen dünyayı bugünkü haline getiren eşeklerin arasına katılıyorum. çobanlıktan yoruldum, kurtlar geldiğinde köylü götünün keyfindeydi. ben bırakıyorum usta.

size kolay gelsin. siz yorulup pes ettiğinizde, orta direğin en ortasında görüşürüz.