nipple

yatmadan önce okunan tweet, geçerken dokunulan elektrik direğiyim ben. bazen güzel bir manzara, bazen hoş bir koku, bazen ilgi çekici bir fikir. dikkat çekiciyim ancak kimseye ait değilim.

bir kitapta okumuştum, "kötü bir tablo asarım diye yıllarca tablo asmadım bu boş duvara" diyordu. babamın yeni evlendiğinde şemsiye ihtiyacı olmuş bir gün. gördüğün ilk yerden bir tane edin demişler. o da "hayır. ben kalitesiz şemsiyeye para vermem. onların 12 telli olanları var, onlardan alırım" demiş. 27 yaşındayım, babamın hiç şemsiyesi olmadı.

doğru ve özlü birisi olursam doğru ve özlü şeyleri elde ederim diye düşünüyorum. ancak seneler geçtikçe tereddütlerim çoğalıyor. yine de elden başkası gelmiyor. böyle olmuşum bir kere, kaçamıyorum. fakat şunu biliyorum; mahallenin en yakışıklı erkeği her zaman mahallenin en güzel kızıyla birlikte olamıyor. ya da en zekimiz en zengin olanımız değil. çok çalışmak eşittir çok başarı demektir diyemiyoruz. işte bu gerçekle her karşılaştığımda biraz daha altıma sıçıyorum. mecazi olarak...

yaratılış olarak mahalli, küçük ama kendine ait ortamlarda rahat edebileceğim şekilde tasarlanmışım. ancak dünyaya gönderilmeden, son anda bir şey eklenmiş naçiz bedenime; ego. bu anasını siktiğimin egosu beni ne köyde mutlu ediyor ne kasabada. ne fakirlerle oturabiliyorum ne de zenginlerle. memurlarla taşak geçerken, esnaflara cühela muamelesi yapıyorum. efendi gençlere mal, aşırı ve kuralsız gençlere allahtan iflah olmalarını niyaz ediyorum. inanılmaz aradayım. araftayım. ve tekim amına koyayım.

denk gelmek mi yoksa dengi arayıp bulmak mı gerekir bilmem. ama insan boşa akmamalı. geç de kalmamak gerek. bazı şeyler tastamam olmayabilir. ama eksik de olsa olsun. semtin sümüklü karısı yarın hayalini bile kurmadığınız adamla evlenip 2 tane de aslanlar gibi çocuk yapıp instagramda paylaştığında, taksim barlarında yüzünü bile hatırlamadığınız adamlara tuvalette çektiğiniz saksoların ne kadar anlamsız olduğunu anlayacaksınız. (kızılderili atasözü)