yannis ritsos

karanlık bir gecede, yolunu kaybetmiş yaralı bir karıncaya yolunu gösteren bir adam. çok eski zamanların, gecelerin, gelmeyen sabahların arkadaşı.

bak bana:
ne kadar çıplak ve suçsuz
duruyorum önünde.
üşüyorum, bacım.
kim getirecek bize
ellerimizi ısıtacak güneşi?
susuyorum. dinliyorum.
kimseler geçmiyor
gecemizin karanlık sokağından.
yıldızlar kazaya uğramış
karanlık surların
ucunda sendelerken
koparıp alınan bir kartalın
paslanmış gözlerinde.
bağlı ellerin
kapıyor çıkış yolunu.
yalnız senin sesin
adımlıyor gecenin dehlizini
çarparak taşlara
uzun kılıcını.
vakit geç.
ölüm geri çeviriyor beni.
hayat istemiyor.
ben şimdi nereye gidebilirim ki?

(bkz: kız kardeşimin türküsü)