oytunkaran ifşa

görsel

Asosyalliğin bir çok nedeni var, bunlardan öne çıkanları ise şu şekildedir:

Fiziksel ve zihinsel engeller
Ekonomik sıkıntılar
internet ve teknoloji bağımlılığı
Özellikle çocukluk çağında yetersiz aile ilgisi
Arkadaş ortamında dışlanmak ve ikinci plana atılmak
Depresyon

En büyük nedenlerden bir tanesi çocukluk çağında karşılaşılan yetersiz aile ilgisi. Bu kritik dönemde ailesi tarafından önemsenmeyen, yetersiz sevgi ve ilgiye maruz kalan çocuklar asosyalliğe daha yatkın olur ve ailelerinde rol modeli olarak görebilecekleri kişiler olmadığından dolayı, özellikle 18 yaşından sonra kendilerini toplumdan soyutlayarak sosyal etkileşim/paylaşım gerektirmeyen etkinliklere yönelirler. Günümüzde ebeveynlerin çocuklarını daha küçük yaşta kontrolsüzce internet ve teknolojiye maruz bırakmaları bu alanda bir bağımlılığa sebebiyet verir. Bu yoğun teknoloji kullanımı gerçek dünyayı "sıkıcı" kılar; zira ailesi tarafından fikirleri sorulmayan, disiplin adı altında sürekli sevmediği şeyleri yapmak zorunda bırakılan çocuk gerçek dünyadan kaçmak için kendi içine çekilir.

Depresyon, asosyalliği tetikleyen faktörlerden birisi. Girdikleri ruhsal bunalım sonucunda kendi içine kapanan ve diğer insanlardan uzaklaşan bireylerde zaman içinde asosyallik baş gösterir. Oldukça ciddi sonuçlara sebep olan depresyon kaynaklı asosyallik, psikolojik durumu zaten kötü olan bireyi dışarıdan yardım almayı reddedecek hale getirerek tedavi sürecini zorlaştırır. Bu tip hastalarda uzman desteği şart.

Bir diğer neden ise kaza sonucu vücutta oluşan yanık, eksik uzuv ve deformeler, doğuştan gelen veya yine bir kaza sonucu oluşan fiziksel engeller ve şizofreni gibi rahatsızlıklar. Özellikle toplumumuzda engelli bireylere karşı takınılan "acıma" tavrı bireyleri toplumdan soyutlar. Bu soyutlama sonucunda engelli bireyler asosyal özellikler göstermeye başlar ve toplumdan uzaklaşır.

Günümüzde yaşanan ekonomik sıkıntılar özellikle son 10 yıl içinde asosyallik artışında çok büyük bir faktör haline geldi. Yaşadıkları zorluklar nedeniyle sadece ay sonunu çıkarır hale gelen kişiler bar, cafe, sinema, tiyatro ve benzeri birçok sosyal ortamdan istemeden uzaklaşır ve sıkıntıların getirdiği ruhsal bunalımla birlikte evlerine kapanır. Bu durumun yaşattığı eşitsizlik duygusu özellikle asosyalliği tetikler ve bu kişilerin insan etkileşiminden kaçınmalarına sebebiyet verir.

Yine okul ve buna benzer arkadaş ortamlarında bir bireyin fikirlerinin önemsenmemesi, sohbet sırasında geçiştirilmesi, küçük düşürücü şakalara maruz kalması, sosyal etkinliklere çağrılmaması gibi birçok etken kişinin kendi içine kapanmasına neden olur.