sezai karakoç

Sene 2010. Ben ümitsiz bir şiir okuyucusuyum. Ümitsiz, çünkü sermayemde şiiri işleyecek bir birikimim yok. (Bence. Çünkü şimdi baktığım yerden o zamanlar bulunduğum yer en hafifinden takdire şayan.) Şiir, çünkü nesir beni boğuyor bir yerde. Okuyucu, çünkü yazmaya teşebbüs ettiğim her an karşımda muhtemel faciayı görebiliyorum, neredeyse etten kemikten. Elimi tutup, sen yazma, diyecek kadar. (Kendimi benden iyi harcayan biri olmadı hayatımda)

Çok saygı duyduğum bir arkadaşım var. Yaklaşık 2 sene evvel tanışmışız. Edebiyat okuyor. Şiir okuyor, çeviri yapıyor, tiyatro oyunları inceliyor. Sevdiği şarkılar birkaç dilde. Bense iktisat fakültesinde, yakın dönemde yapılan grevler ve genel özellikleri üzerine bir tez ile boğuşuyorum. Hem sıkılıyorum hem çok idealistim. Sıhhiye'de sendikaların kapısında yatıyorum.

Bu süreçte, 2009 senesinde yazdığım kendimce birkaç çöpü onunla paylaşma cesareti buluyorum. Çöp, çünkü okunacak ummandan daha bir damla içmemişim bana göre. Nasıl yazmış olabilirim ki? (O kadar güzel ki aslında sadece o yazdıklarım, sadece o birkaç tane.) Alkol iyi biri değil bazen. Bana karşılığında, bir yılbaşı gecesi inci dakikalarından birkaç dize yolluyor. Ve merhaba sezai karakoç.

...Sen bana yeni yılsın her dakika...

Lisede beni sevmeyi, bunu denemeyi son seneme bırakan edebiyat öğretmenlerimden biri karşıma çok çıktı aslında Sezai Karakoç ile. Bize okurdu. Bu adamı onun sesinden sevmeyi de ben çok derinden reddetmişim. Karşısına Altay Öktem'in sokaklar tekin değil'i ile dikildiğimde şaşırmış, sevinmiş ve beni tanımakta geç kaldığına belki bir parça üzülmüştü.

Ama birini çok yürekten sevdiysem, seveceksem şu harikulade evrenin bizi bir araya getirmek için oynadığı ışığıyla, kostümüyle, oyuncularıyla muhteşem oyunları keşke dilim dönse de anlatabilsem. Mucizeler, ifade edilemediğinde sanki hiç olmamış gibiler. Oysa mucizeler vardır ve ben kalbimi sıkıştıracak kadar keskin bir inançla bağlıyım onlara.

Söz özellikle şairden ve inci dakikaları ile köşe'den açılınca aklımın içinde, sonsuza giden konuşmalar yapılıyor şu karışık kafamın tam ortasında. Tanıştığım güne, tanışmama vesile olana şükürler olsun.