seven ages of rock

rock müziğin tarihinden bahsedeceksen giriş olarak zamanı biraz daha geriye sarıp 10 dakika ayırarak blues müziğin nereden nasıl geldiğine, eski blues culara robert johnson , blues un üç kralı albert king , b.b king ve freddie king vs. elektro gitarın nasıl icat edildiğine ve daha bir sürü şeye değinmek hiçte fena olmazdı doğrusu. hani yerin altında da bi bu kadar var demek için. kısaca zenci müziğinin eviren beyaz çocuk diye geçiştirilmiş bu dönemler . belgesel adı üzerinde 7 dönemi anlattığı için paldır küldür giriyor konuya ve keef abimizin rüyasıyla başlıyor 1960'ları anlatıyor ve eksik kalıyor.

ilk bölümün adı rock müziğin doğuşu ;
--spoiler--
rolling stonesun dönemi saticfaction ile açıp sympathy for the devil kapatması
claptonun yardbirdsden müzik tarzlarının değiştiği için ayrılışı ve yeni grup kuruşu
the kinks in hoparlörü kesmesi
the who nun kekelemesi, sahneyi kırıp geçirmesi ve hippiler
işe ozan olarak başlayıp daha sonra rocker olan bob dylan
--spoiler--

gibi bir kaç olaydan ayrıntısız bahsedip onlarcasını yok saymış dolayısıyla devamını izleyipte bir şey üzerine yoğunlaşacaklar sanıyorsanız aldanıyorsunuz aradığınızı bulamayacaksınız nitekim ilk bölümden sonra kalan 6 bölümü tahlil etmeyi bıraktım çünkü ne tam olarak kronolojik rock müziğinin doğuşundan bahsetmiş ne de bir konu (müziğin gelişimi , teknikler , insanların bakış açısı, ilkler vs.) çerçevesinde ilerlemiş. bölüm adının hakkını verememiş.

4 kişilk bir grupta 3 arkadaşın eskilerden bahsederken konuşulması gereken konuları kendilerinin seçtiği ve sadece o konuların konuşulmasından farkı olmayıp, 4. arkadaşı ötekileştirdiği tavırlı bir anlatıma sahip, özetle bir sağa bir sola savrulmuş belgeseldir. izlenir ama yönetmenine senaristine yapımcısına "ulan şundanda bahsetseydiniz be" demeden... darılmadan izlemek mümkün değil.