midsommar

ilk başladığı andan itibaren, konu, müzik, görüntü, karakterler ve merak unsuru ile geren, huzursuz eden, rahatsızlık veren bir gerilim filmi. filmin süresi uzun yalnız bir ayini baştan sona izliyor, merak içerisinde kalıyorsunuz. bu yüzden vir süre sabretmeniz gerekiyor, çünkü şarkılı türkülü sahneler, uyuşturucu etkisindeki anlar ve konuşmalar izleyiciyi sıkabiliyor. bizimkiler bu anlarda "filmi kapatta vakit kaybımız olmasın" dediler ama ben bir yarım saat daha beklemeye zorlayınca devamı geldi.
olumsuz yanı , bir iki sahnede izleyiciyi "bu daha başlangıç" der gibi bir huzursuzluk haline sokuyor ama devamını getirmiyor. yani o şiddet ve huzursuzluk veren sahnelerden bir yandan çekiniyor diğer yandan istiyoruz fakat devamı gelmiyor. bu bakımdan daha iyi bir de final yapmalıydı.
son olarak ise, filme bir kısım bayılmış bir kısım yerden yere vurmuş. ben ikisinden de değilim, izlemek zorunda değilsiniz, dizi ve filmlerde gördüğünüz vikinglerin ve vahşi pagan ritüellerine ait gelenekleri merak ediyorsanız izleyebilirsiniz.
Nenemin meşhur bir lafı vardı: her sikim hıyar diyene bir avuç tuz alıp gider diye. Filmden çıkaracağımız ders, "şurası şöyle güzel, hadi sen de gel" diyenlere uymamak, bilmediğin yerlere gitmemek lazım.