beyaz geceler

'Dostun Yevski'nin Beyaz Geceleri yazdığı yaştasın. Kendine gel arkadaşım!'

Aynadakine böyle sesleniyordum, Kitabı bitirdikten sonra ilk tuvalete (lavabo değil) gittiğimde. Dostoyevski'nin Beyaz Geceleri yazdığı yaşta olmak? Kendini Dostoyevski ile kıyaslamak kendine yapabileceğin en baba iyiliktir. Her defasında Dostonun gollü galibiyetlerle müsabakadan galip çıkmasından mütevellit, hep daha iyi olmak daha çok çalışmak isteyeceksin, ne de olsa lig uzun maraton.

-Dostoyevski kiim, sen kim birader?
+ben cage, nickless cage...memnun olabilirim belki.
-hadi nicktir ordan.

ilk dönem eserlerinden olan beyaz geceler, aşk romanı sayılabilir. Sevilip sayılmalıdır da. Hazinli yalnız bir düşseverin aşık olabilme süreci, hesaplaşmaları, içsel tahlilleri, içsessel çekişmeleri, kendini hor görmeleri, dahiyane tespitleri, aşka inanmaları , bir inanca aşık olmaları ve daha bir çoğunun gerçekçi bir şekilde, sakin sakin, canlı canlı, korkusuzca anlatıldığı bir kısa roman...

"...Yirmi altı yaşındayım ve beni henüz Tanrı'nın bir kulu bile sevmemiştir daha." Kaç kişi bu kadar cesur olabilir?

Herhangi bir kızın yanında, bir şekilde kendini en az bi kere de olsa hıyar, beceriksiz yani anti-tarık akan hissetmiş arkadaşım. Sana söylüyorum. Okumalısın bu kitabı. Güleceksin, kendine ve şaşacaksın tespitlere.

"...Benim tüm yaşamım ancak koskoca bir sıfırdır, bir hiç, kurgulanmamış bir düştür."

nalet olsun ha...Dostum yevski, daha ne desin ki? mamafih diyecek. daha çok diyecek. anlayacağız okudukça.

e-dit: "...gollü galibiyetlerle müsabakadan galip çıkmasından " mı? o ne demek be oğlum...ahahhahha. fırın var mı yakınlarda, fırın?