endustriyel siyah

Hiç martı yoktu dikmende biz seninle yinede gülüşürdük..fikrimiz bir olsa zaten ölürdük..aldırma neler gececek hayatta daha diyeceğim ama... ertesi gun yanıma geldiğinde o yanlıs iletilerinle 'kınıyorum endüstrim canım kabalığını o anda'..geldinki oyle zamanda...diyesim vardı sana; seni sırtından bıcaklayanı; o okyanus gözlerle, sivasta, madımak otelinin önunde; ki o yeşil gözlüye oyle bir tokat çakki; çakki cayır cayır yansın yürekler.. yurekki bini bin parça o anda..hani güzel olacaktı ya bu sene seninle ledra palace ta gezmeler, sigaranın dumanını gözüne gözüne üflemeler ki bilirim nasıl canın yanar lakin sırttan bıcaklanma acısını bilior o ne olacakki diorum da içimden..diyorda aldırmamazlık da var serde ki ben eleştiririm kendimi her yerde ki burada uyak ın ne işi var die sorabilirsinde kendine..bırak eller omuzundan düşsün.. modern centre of nicosia ya gecerken el sallamayacaksa sana... ki rum malı çikolata getirecektin ya sen ona..aldırmaa ism-i anlamı cennette bir çiçek.. lan oğlum size cennette boylemi yer verilecek ? diyen dertasları dinledik ya bu zamana kadar... biz daha çok tartısırız az gelişmiş ülke milliyetçiliğini, gökyüzü siyahmı mavimi, gazi kemalin gözleri gibi.. ki diyeceksin lan dün daha elleri ellerimizdeydi ben tahmin etmezdim bu seneyi ki boyle rezalet-i hayatiyeyi... ee hayat her zaman mutlu etmez, bir yaz akşamında kokokereçi o ilk ısırışdaki gibi..şimdi gülüyoruz ki inadına acımız dinior sanıpta, dinmiyormus sakın aldanma aybala.. acılar hayatımız oluyormus, biz anadoluyuz acısız hayat olmaz ki bilirsin orta asya'lıyız hepimiz pastırmaya acı çemeni sürerde koyarız atımıza.. atarız kendimizi yine en acı umutlara..ki gel sen mutluluğu o gunku yeşil biberli makarna sofrasında ara.. ki inan italya'da bulamazsın o mutluluğu bir daha..çünkü o kadar acı dolu, çaresiz ve aç oturmayacaksın sofraya..özlemek kötü biliormusun sevgili kardeşim çok kötü.. biliyormusun gözümüzün biri hayatı bekler diğeri ölümü..bide bilsek ya hangi zaman vuslatın son günü..son sigaramı içiyorum üfledim dumanını yazıya, sakın geri kaçma, çek içine doya doya, ki ben oyle yapardım gözlerinden yas geldiğinde bahane olurdu sana..demem o ki bu senede çok gülemeyeceğiz ledra palace ta gibi gözüküyor son durum.. bu yerler çirkef bize bu gökyüzüde hep bodrum..şimdi düşündümde kalabalıklara karısarak unutuyorsun sanırım bazı şeyleri ki bu bana yuksek dozda uyusturucu hissi verir ki ben çok gelemiyorum bu beynelmilel münakaşalara.. dedim ya sana böyle unutulur sanma.. yerleştireceğiz o acıları yureğimizin en altına ki ben biliyorum senin yureğin büyük sığdırırsın..bende denerim sığdırmaya zaten sığmassada çatlar tasar kan olarak boşalır içime.. tüm bunları içimizde tutarak gülüşürüz yine, olmasada martılar dikmen çöplüğünde...