stalker

1979 yapımı bir Andrei Tarkovsky filmi.

görsel
Bölge'nin(zone) bir cezalandırması olduğu düşünülen doğuştan ayakları olmayan bir kız çocuğuna sahip, doğru düzgün bir işi ve mutlu bir evliliği olmayan fakat hala bölge'nin bir şekilde kendi dileğini gerçekleştireceğini düşünen ve burayı umut kaynağı olarak gören bir iz sürücü.
dünyanın tam manasıyla bilimsel, mekanik ilkelere algılayan, ilhamını yitirmiş, alkolizm sınırında gezen ve varoluşunun anlamını arayan bencil bir yazar.
çalıştığı kurumla sorunlar yaşayan, Bölge'yi hem bir umut olarak gören hem de kötü niyetli kişilerin eline geçtiğinde bir silah gibi kullanılabilecek olması nedeniyle yok etmek isteyen bir kimya profesörü.

Film, bu üç adamın Bölgeye olan yolculuğunu ve yaşadıklarını anlatır. Bölge özel bir yerdir çünkü insanların “en içten” olan dileğini gerçekleştirdiğine inanılan bir odaya sahiptir.

Burada bölge varoluşun, yaşamın bir temsili gibi görünüyor ve her karakter insanlığın, hayatın hatta varoluşun belirli katmanlarını sembolize ediyor. Yeri geldiğinde cezalandıran, bazen ödüllendiren, umudu olanı daha çok umutlandırırken umutsuzu daha çok umutsuzluğa iten... gibi

Filmin sonlarına doğru seyirci için sanki her şeyin biter gibi göründüğü bölge’nin işe yaramaz bir yer olduğu hissi uyandırılır fakat engelli çocuğun telekinezi yoluyla masanın üstündeki bardakları hareket ettirmesi aslında tüm bu katı gerçekliğin ötesinde bir olanağın da bulunduğuna dair umudu tazeler.

Biliyorsunuz tarkovski filmleriyle bir yandan felsefe yapar. Ona göre asıl amaç bilim kurgu filmi yapmak da değildi.* Film bu şekilde ele alınmıştı çünkü seyirci “bölge”nin hemen yakınlarda olduğu duygusuna kapılsın istenmişti. Bölgenin neyi temsil ettiği sorusuna ise; “bölge, bir bölge işte” insanın kat etmek zorunda olduğu hayat hepsi o kadar cevabını vermiştir.

görsel
--spoiler--
Bir insan yeni doğduğunda zayıf ve esnektir.
Öldüğü zamansa kaskatı ve duygusuz.

Bir ağaç büyürken körpe ve yumuşaktır.
Ama kuru ve sert hale geldiğinde ölüp gider.
Sertlik ve güç, ölümün arkadaşlarıdır.
Esneklik ve zayıflık varoluşun tazeliğinin ifadeleridir.

Kendini sertleştiren hiçbir şey kazanmayı başaramaz.
--spoiler--