platonik aşk

aşkların en safıdır belki de.

platonik aşk, kişideki empatik düşünme becerisini geliştirir. çünkü aşık kişi, maşuku hayalinde canlandırır, ona bir karakter kazandırır. Onu konuşturur düşlerinde. Farklı bir insan olarak düşünür, kendini onun yerine koyar. Hem kendini hem de o'nu oynar hayallerinde. halden anlayan insan oluverir çıkar en sonunda karşınıza.

bugünkü liseli bebeler gibi "seviyosan git gonuş gankaa" mantığıyla hareket etmez. şimdiki bebeler şehvetin adına aşk demişler, ağızlarında sakız yapıp tüketmişler. kızlar hafifmeşrep, oğlanlar şehvetperest... Biri kuyruk sallar öbürü atlamaya dünden razı. eski dönemler gibi utanma sıkılma yok, platonik sancılar çekmek yok ki. Sonra gençler niye böyle falan filan. zaman hep aleyhimize işliyor, hep...