mustafa

''belgesel film'' olduğu tartışılabilir fakat unutulan kısım gerçekten de şudur: mustafa! hiç mi dikkat etmediniz insanlar; beyni patlayasıcaya dek düşünen bir genç var orda bir adam var; mustafa! evet içiyor, rahatlamak için olduğunu da söylüyor zaten. düşünme eylemi yalnız yapılır, siz mustafa yı kendiniz gibi sıradan mı sandınız? pardon ama o zaman kahraman tanımınızı yenileyin lütfen! mustafa yalnız, yapayalnız çünkü özel biri, kendi dengini -ne kadın ne erkek- bulamaması normal değil mi? mustafa bin dokuz yüz bilmem kaçta, kimbilir neler söylemiştir, her zaman ufkunuz açık olsun hiç bir şeye saplantılı olmayın gelişime açık olun da demiştir, işte o zaman? söyledikleri değişebilir başkalaşabilir yahut aynı da kalabilir. o, filmi kıçından tutup anlayanlar yani işte o kesim -içinden kıs kıs gülen!ler- bu film yapılmamış olsaydı da onlar yine aynı insanlar olmaya devam etmeyecekler miydi? bırakalım bence bunları, sizinde gülesiniz gelmiyor mu? hangi kesimin! hoşuna giderse gitsin, önemli olan filmden kendi mustafanızı hatırlayabilmeniz/tanıyabilmeniz! hiç tarih okumadıysanız, okuma hevesiniz bile yoksa bence izlemeyin mustafayı, anlamayabilirsiniz.