ben bu yazıyı babama yazdım

Babam çok konuşan bi insan değil, hiç öyle olmadı, şu saatten
sonra da olmaz. Ben de öyleyim, örnek almaktan değil de nasıl
yetiştiğinle alakalı sanırım.

Kendisi çok fazla sigara içer, deyim yerindeyse içmiyor yutuyor
sigarayı. Normalde yarım saat aralıkla mutlaka yakar yani.
Bugün fark ettim ki bu aralık daha da kısalmış gibi, gözüme
çarptı. Normalde suratı ne kadar asıksa iki kat daha asıktı. Sonra 3-5 saniyelik bi diyaloğa şahit oldum. Babam yine sessiz sessiz bi şey dedi anneme. Her zamanki tavrıdır, içten içe çok anlatmak
istiyor gibi de diğer yandan konuşmaya da hali yokmuş gibi. Bi arkadaşı ölmüş aylar önce. Kardeşi için de diyor ki ''bak
onu bile söylemedi''. Kendi kendime düşündüm içten içe ne kadar
kırılmış olabileceğini, ne kadar üzüldüğünü, böyle bir durumun
ne kadar üzücü olabileceğini, bi yandan kendi kendine hesaplaşmasını. Neticede haberi olsa hiç olmazsa cenazesinde bulunmak isterdi. Hayatının bi noktasında çok büyük bi kırılma yaşamış bu adam, o noktadan sonra da iyiden iyiye vazgeçmiş bazı şeylerden. ikili ilişkileri tamamen zayıf, tuhaf bi karaktere bürünmesine vesile olmuş. Kendi içinde görünen kadar görünmeyen nelerle boğuşuyor kim bilir yani.

Ama evladı olarak çok isterdim o nokta her neyse geriye dönüp onun için bazı şeyleri daha olumlu kılabilmek, bugün sahip olduğu karakteri en azından yakınlarıyla ilişkisi açısından olumlu yönde değiştirmek. Belki başımızı okşamışlığı yok, belki baba oğul gibi konuşamadık hiç, belki sarılamadık ama her ne yaparsa yapsın onun benim babam olduğu gerçeği ve bütün bunlara rağmen saygı ve gösteremesem bile sevgi duyduğum gerçeğini değiştirmiyor. Bazı şeyleri yeterince göstermese bile çocuklarının kapasitesini bildiğinden dolayı ''ben yapamıyorum ama onlar beni anlar'' kafasında olduğunu anlayabiliyorum. 63 senelik ömründe ağırlıklı olarak yanlış olan bugün sahip olduğumuz hayatı oluşturan kararları ve hareketleri olsa bile kendisini her zaman anlamaya çalışıyorum evlat olarak en azından. Umarım kalan ömrü minimum kırgınlık ve kendi adıma da onlara faydalı olabildiğim bi süreç olarak geçer. Şu saatten sonra ne kadar faydası olur bilmiyorum ama mutlu edebilmeyi çok isterim.
Yine belli etmez ama içten içe takdir eder umarım canım babam. Neyse öyle bi şeyler işte.
Bi de keşke sigarayı azaltabilsen iyi olurdu baba ya...