akp

tarafını belli etmek için vurgulan kalıp hâline gelmiş tanımlama; akp diyorsanız “karşıt” ak parti diyorsanız “yandaş” olarak nitelenmeniz muhtemel.

işin tuhaf tarafı şu, hürriyet teranesi herkesin ağzında olmakla beraber başkasının özgür iradesi ile seçeceği herhangi bir parti yüzünden -chp’de olur, mhp’de olur- her biri diğerini ötekileştirmeye meyillidir, hatta meyilden öte bu hususta çoğu kimse pek gaddardır.
işte 100 küsur senede demokrasinin ne kadar içselleştirildiğine dâir içler acısı sosyolojik bir vaziyet.

bizde bir partiye oy vermek hâlen bir tarafın diğer tarafa atması icab eden bir tokat gibi idrak edilir; bu da tabiî bir vaziyettir; çünkü insanların-vatandaşın kendini iktidar üzerinde ifade edebileceği tek alan olarak orası bırakılmış, oraya hapsedilmiştir ve onun haricinde hiçbir yerde yaptırım gücü yoktur. geriye kalan herşey için ister beğendiği oy verdiği ister beğenmediği olsun onlar ne yaparsa ona tâbi olmak zorunluluğuna dâhildir.

bunun haricinde ne bir denetim mekanizması ne de yaptırım gücü olan bağımsız bir yapıyı ne gördüm ne duydum; ha, “yasama, yürütme ve yargı” tabi tabi... bu üçlünün bir de dördüncü kuvveti var, patron kimse onun borusu öter, yine vatandaşın, sıradan insanın değil...

ak parti öncesinde de çok farkı değildi, birbirimize kandırmaca yapmaya gerek yok yüz yüze bakıyoruz. tayyip erdoğan hiç olmazsa namuslu “başkan benim kardeşim” diyor; ne demişler giden ağamdı gelen paşam; biz hep maraba sayılacaksak ha akp ha ak parti...