yazarların ilk hırsızlık anıları

Seneler evveldi. Bir arkadaşım ile markette geziyoruz. Cepler bomboş tabi. Girdik abur cubur reyonuna, çikolatalara baktık, çikolatalar bize baktı. Sonra ben arkadaşıma baktım, arkadaşım bana baktı. Sonra her ikimiz çikolatalara baktık. Ardından kısa süren bir pazarlık yaptık:
-Bak sen koy cebine, söz günahın %60'ını ben üstleniyorum.
-Yav olmaz öyle iş. Madem ben çalıyorum, günahın %70'i senin olsun.
-Oğlum, %65 benim olsun tamam hadi artık.
Çaldık çikolataları. Bir güzel yedik. Sonrasında içimizde felaket bir daralma; vicdan azabı. Hayatımdaki ilk ve son hırsızlık olması temennisi ile...
Bu arada, o markete gidip çaldığımız tutarı vermek istiyorum. Ama korkuyorum. Polis molis başımız yanar. Sizce ne yapayım?