bir kadın 10 saniyede nasıl kaybedilir

henüz gelmemiş olması daha da kötüdür. ya gelirse ve sil baştan başlarsan diye korkarsın hep.

ya geçmişteki kişiler? bittiği anda "beni kim sevecek şimdi?" dedirtebilmiş kadınlar? onlar da sevilmeye değer değiller miydi? gitmese idi, değer idi. ayrılmak için bahane aramak yerine ayrılmak için sebep görememektir gerçek sevgi. telefondan söylemek yerine vedaya bile gelmemesi onun ürkekliği ve noksanlığıyla birlikte kusursuzluğunun yerle yeksanlığıdır. aşık olmak kadar aşık olunmayı da dibine kadar hak etsin benim sevdiğim insan istedim. lanet olsun bu kusursuzluğu aklıma ve kalbime yerleştirenlere. artık görebiliyorum çok şükür. birine dokunmadan, sarılmadan, öpmeden onu sev de yıllarca göreyim hadi! yapamazsın. sözümona sen enayi değilsin. vaktin ve yüzün kıymetli değil mi? bence susun ve kendinize benzettiğiniz kolayda adamlarla gömülün yerin dibine. onları hak ediyorsunuz. duygularınızın ve zihninizin dibi bomboş. birbirinizi kandırın.

bir insan düşünün o kadar gelmedi ki gelebilme ihtimalinden nefret ediyorum artık. yüzüme birkaç çizgi daha ekledim sadece ona üzülüyorum. başka bir şey değil. gelseydi en azından birkaç çizginin derinleşmesini engelleyecekti...

bulacağım ben dibine kadar sevdamı hak eden insanı. umudum var ve ben şu an çok iyiyim...