ustum cirilciplakti

üstüm çırılçıplaktı, altım anadan üryan, bi baktım, ananskym, karanlıkta biri var, bana dogru geliyor... allahım neydi bu...

onun da üstü çırılçıplaktı, altına bakamadım korkudan, bana dedi ki;

-gorkma!
-gorkuyorum abla dedim
-abla deme bana

dedi ve beni banyoya dogru sürüklemeye başladı, ağlıyordum, kimse yoktu etrafta, çünkü orası bir evdi, abla beni çok sevdi...

hala aklıma düşer, üstüm çırılçıplaktı, gözlerimden yaşlar akıyordu, allahım neydi bu?

bu neydi a.q.