özlediğim başka

Yaklaşık bir yıl oluyor... ilişki sürecinde ve sonrasında çektiğim acıların kokusu artık geçmek üzere. Kızgınlığım ve kırgınlığımdı bu acılar. Özlediğim o değil artık. Özlediğim başka...

Sabah ezanı gözyaşı kokuyor. Acı, özlem var o kokuda. Tanıyorum bunu. Özlediğim o değil ama... Özlediğim o anlardaki mutluluğum. Acının bile mutluluğu olurdu bende, tekrar barışma hayaliyle... Olurdu, du...

Sabaha karşı, gökyüzü kızıl. Bahçeye çıkıyorum. Bakıyorum. Çiçekler öyle aydınlık ki... Anneme aldığımız sarılı turunculu çiçekler öyle güzel duruyor ki... Küçük beyaz güller mis gibi kokuyor... Beni okşayan bir rüzgar. Yalnız olmadığımı hissettiriyor. Ama yalnızım...

Aklıma bin türlü şey geliyor. Düşüncelerim yansıyor. Bir damla gözyaşı ısıtıyor rüzgardan soğumuş yanaklarımı... Onu değil, eski mutluluğumu özlüyorum. Onunlayken özgürdüm. Özgürlüğümü özlüyorum...

Gerçekten âşık olunca özgürlüğü hissediyor insan. Özgür olduğun sürece ruhuna işliyor yaşadığın mutluluk...

(kaynak: nurşan sanlı)