eski sevgiliden kalan eşyalar

Bana bir tane boyunluk kaldı. ince giydiğim gün olan buluşmamız. izmir'in soğuğu tabii. Hem hastayım, hem yorgun. Kendi elleriyle boynuma geçirmişti. Sonra uzun uzun baktı. Yüzyüze bir şey kalmadı ondan sonra. Sana yakışıyor dedi. Sarıldık ve bir daha hiç göremedim onu. Mesajla gelen "olmayacak bu" o bakışı sonsuza kadar uzattı. O bakış üşüyüp gözlerimi her kapattığımda göz perdelerime yansır, anlamlandıramam o anı ve acı olan o boyunluğu koklamam oldu bu mesaj gelene kadar. Onun kokusunu çekiyordum içime, ciğerlerime kaydoluyordu. O beni kendisinden silip atarken ben onu göğsümün en derinine kaydediyordum.

istanbul'a döndüğümde ne o çantayı kullandım, ne de o eşyaya bir daha baktım. Yüzüme karşı yapacak cesareti yoktu belki, böylesi zor oldu. Üstünden bir yıl geçmedi ama henüz bazen hala içimden ona anlatıyorum. Gerçi anlatılacak bütün yolları da yaktım. Ama yine tanrıya dua etmek gibi...