abla

bi kaç tane var bendenizde.
ellerinde büyüdüm sayılır.
anamdan çok onlar ilgilendi.
beni, atılgan, cesur yapan onlar. kendileri bayan olmanın erkek kas gücü karşısında zayıflığını hissetmiş olacaklar ki beni sürekli gaza getirirlerdi. korkma, napıcakmış, bağır çağır tarzında.
bizde çocuk beyniyle uymuşuz onlara. iyi mi olmuş kötü mü bilemedim. sanki faydası da var zararı da ama şu var ki onların yanında hala kralım. hatta bi ara kendi çocuklarını ilgi alanlarına aldılardı da epey bi gerilmiştim. neyse o günler geçti gene kral benim. *
kralız dedik ya, onların yanında. onlara karşı çok rahat davranırım. istediğim gibi eleştirir ama bir tek eleştirilerini kabul etmem. kızarım. afra tafra yaparım. onlar da bir kelime söylemez.
söyleseler, uzaklaşıyorum. bi kaç kere söylediler de anladılar durumu. artık söylemiyorlar. ben ne dersem o.
ha yapı gereği kendim için bişey istemem onlardan, aksine veririm.

bunları neden yazdım. birine daha çok yakın sayılırım. diğeri nispeten sert olduğundan ve yapı gereği kavgacı olduğundan uzak dururdum. o yakın olduğuma bunları anlattım bigün. neden yapıyor yapmasa falan dedim. içten bi anlatımdı. gidip ona söylesin diye demediydim.
o da ona yetiştirmiş tabi. iyi olmuş. abloş bi yumuşadı bi yumuşadı.
bugün aradım. off sesi kadife gibi yumuşacık falan. kendi kendime, heh dedim böyle.

naçizane şahsım, kardeşlere ön ayak olarak bi yatırım yaptıydım, onların da ufak tefek katkılarıyla. şimid o yatırım meyve vermek üzere. ama onu katmamıştım ortaklığa. hem katkı yapacak parası yoktu, hemde biraz keskin olduğu için ben istemiyordum. bugünkü konuşmadan sonra. kendi varlıklarımdan ufak bir fedakarlık yapıp okkalı bir sürpriz yapıcam.
abladır o da. bütün kardeşler sevinirken o da sevinsin.

inşallah gene sertleşmez. hemen vazgeçerim.
böyleyim oğlum napiyim. iyi ve yumuşak davranılmak benim en önem verdiğim şey.