şiir yazan erkek

'
ama şiir yazma.
'

'ama şiir yazma' ile bitiyor en son, hep daha çok seven büyütür aşkı, hep daha çok seven ezilir, o yüzden şiir filan yazmayın. bir kadını şiir yazacak kadar sevmek, yani o ilk kelimeye başlama cesaretini göstermek çok ayrı şeydir. çünkü bugüne kadar hissettiklerinin, düşlerinin, düşmelerinin ilk izlerini bırakırsın o kağıda. hem şairin mesleği kavuşamamak, ne kadar çok beklersen o kadar olmaz, hani hissedersin ki 'beklemesem gelecek' dersin, öyle bir his oturur içine, bir gün gelir beklememeyi dilenirsin ama onu da beceremezsin, vazgeçişi kabullenemezsin. birini severken önce susarsın, korkarsın, sonra gün gelir konuşarak anlaşırız dersin, o zaman konuşursan kaybedersin çünkü biraz daha korkarsan, biraz daha seversen, biraz daha susarsan anlarsın ki kelimeler hiçbir halta yaramıyor, yaradan kelimeleri dünyalık işler için yaratmış. sonunda en başa dönüp susarsın, o da susar, geceleri yaşarsın, gündüzleri geceyi beklersin. o yüzden 'kahrın da hoş' diyemeyeceksen şiir de yazma, kimseyi de sevmeye kalkışma, 'aşk'ın hakkını ödeyemezsin.