trabzon halkı

Trabzonlular büyük bir çoğunlukla;
Devletten devletçidir, kraldan kralcı.
Uyanık geçinirler, oysa ağızlarındaki peynir alınır da bunu asla fark etmezler.
Sırtları sıvazlanır, ellerine bayraklar tutuşturulur ve "kurşun asker" yapılırlar.
Ressamlar şehri denir; nüfusunun % 99,99'u tek bir ressam ismini bilmez, evinde tek bir ressama ait bir kitap ya da tablo yoktur. Resim sergilerinin doluluk oranı 10 binde 0,001‘dir.
Adam gibi bir yazarın okuma ve imza günlerine ilgi bile 780 binde 15 tir.
Bununla birlikte ne idüğü belirsiz sözde şarkıcı, şair, yazar vs. gibi uyduruk yakıştırmaların yapıldığı insanlar, Zağnos Vadisi‘nde bayağılık saçarkan onları kaçırmazlar.
Kültür şehri denir; ismail Türüt ve Ogün Samast idoldür. Estetik anlayışı sıfırdır.
Ayasofya'da namaz kılınca çok büyük sevaba girdiğini düşünür.
Türk oğlu Türk olduğuna inanır. Kendilerinden önce bu şehirde kimselerin yaşadığına inanmazlar.
Tarihi eserleri, özellikle de kilise türü eserleri yıkmayı, cennete giden anahtar olarak algılarlar.
Ellerinde bir TS vardır, ama bunun dışında çıplaktırlar. Kaldı ki TS de çıplaktır. Trabzon‘un bu günkü haliyle çıplak TS dışında da hiçbir numarası yoktur.
Hâlâ Faruk Özak'tan ve Erdoğan Bayraktar'dan kurtulamamışlardır.
Gazetelerinin % 80'i futbol haberlerinden oluşur ama sorsan dünyayı bilirler.
Sahili gider ses çıkarmaz, kupası gider avutulur, stadı gider avutulur ses çıkarmaz da sokakta yanlışlıkla omuzuna değsen kabadayılık yapar aslan kesilir, sana silah çeker.
Sorsan muhafazakârdır, milliyetçidir en büyük Türk‘tür, Trabzon Türkiye'nin TR sidir der, ama ne din bilgisi vardır, ne tarih bilgisi, ne kültür bilgisi.
Kitap okumazlar. Koskoca şehirde adam gibi 2 tane kitabevi ya vardır ya yoktur. Elinde kitapla dolaşana "entel dantel" diye takılıp aşağılarlar.
Çoğu cidden oldukça cahildir, boştur, kabadır, agresiftir.
Kadınlara kızlara lâf atarlar, sarkıntılık yaparlar, ama kendi kadınlarına, kızlarına yan bakanların gözlerini oyarlar.
Türk‘ten daha Türk, müslümandan daha müslümandır.
iki yüzlüdürler.