voskreseniye

tolstoy'un en sevdiğim eseridir.

şöyle mükemmel bir girişe sahiptir:
Yüz binlerce insan, avuç içi kadar bir yere toplanıp üst üste yaşadıkları toprak parçasını çirkinleştirmek için var gücüyle çalışmış olsalar; üzerlerinde hiçbir şey yetişmesin diye her yanına taş dikmiş, filizlenen her tohumu kökünden koparmış, havayı taş kömürü, petrol yakarak ellerinden geldiğince kirletmiş, çevredeki tüm ağaçları kesmiş, tüm hayvanları ve kuşları uzaklaştırmış olsalar bile ilkbahar yine ilkbahardı.