vaudeville for vendetta

şimdi şöyle;

ne demiş büyük üstad tanju çolak, "vurucaksın baba, gördün mü vurucaksın. vurmadan gol olmaz.", o hesap işte benimkisi de. -olm şimdi vurucaksın diyince ibnelik yaratma işte, anladın ne demek istediğimi.- hani zaten okuma alışkanlığını çok zaman önce edinmişiz zaten, hastalık gibi sarmış kemilerimizi, seviyoruz o yüzden okumayı. ama işte oku oku oku, ulan insan diyor bi yerden sonra, "kim la bu acep?" deyü. maksat muhabbet olsun istiyor insan, çaylar dolsun, sigaralar yakılsın, ver edilsin lafın beline beline. e daha önceki tecrübelerimizden de sabit, sözlükten "adam" da çıkıyor bi dünya ziyanın arasından. velhasılı kelam, vurduk, gol de oldu herhal bilader. öyle işte.

--spoiler--
şapka çıkartacaksınız şapkaa
--spoiler--

baba, yazan adam dolu adamdır. lan birikimli anlamında değil, hani dolmuş olan işte. böyle bi yerde sırtındakileri üç beş dakka kenara bırakıp soluklanmak ister yazan adam, yazar sonra.. tarifi de zor amına koyim. (he, kelimeler kifayetsiz kalıyor işte) dolu adamın da muhabbeti dolu oluyor işte. insan anlıyor çok zaman geçmese de. nasıl ilişkinin bi yerinde karı diyor: "zamana ihtiyacım var sinan, bana biraz zaman verir misin?", ben de anlıyorum dakkada, "ulan bu iş siksen olmaz bi daha, gitti bu da.", o hesap işte. tevazunun bokunu çıkartmamak için söylemiyorsam ibnenin önde giden bayrak sallayanım ki (oha ne büyük yemin ettim lan) dakkada anladım nasıl muhabbetinin bal-kaymak kıvamında olduğunu. o yüzden, "sağolsun, muhabbetinden eksik etmeyen yazarı", şeklinde yazayım da tanım çıksın aradan. gerçi bu kelime oyunlu şakayı ("en sevdiğim yazarıdır." klişesine gıcık ol. "hay sikeyim ızdırabını, bana bari yazma lan!" de.) yapmayacağıma dair söz vermiştim kendime ama bilhassa kendime verdiğim sözlerimi tutamamamdan mütevellit pek de rahatsız olmuyorum bu konuya. ne cibiliyetsiz adam şeklinde durdum değil mi? he.

en sevdiğim adamlar hep ankara'da kalmış. benim okul kabir azabı gibi uzuyor. kadehler tokuşmuyor. muhabbet uzayamıyor.

ama olsun amına koyim;

--spoiler--
savrulurken raconun kırmızı pelerini o zarif öfkeye,
zaman ki sana hasta olmuş, incelikli haytasın,
raksederken mahallenin maşallahı, eyvallahı,
güzelleş be oğlum şimdilik ölümüne kadar hayattasın.
şimdilik, ölümüne kadar hayattasın.
--spoiler--