imparator penguen

son soğuk bükücüleridirler. antarktika'nın en çetin şartlarının yaşandığı mayıs ayından önce tüm hayvanlar kaçmanın telaşına düşerken, bu soğuğa adeta rest çeken perdeli ayaklılar familyasının saygın mensupları bölgeyi terk etmezler. özellikle mayıs ve haziran ayı boyunca kara merkezinin tek sakinleridirler. diğer tüm hayvanlar büyük buz kütlelelerine, ya da kıtanın nispeten daha ılıman olan kıyı kesimlerine doğru göç ederler. imparator penguenleri ise karanın içlerine gitmek ve dünyanın en zor koşullarıyla karşılaşmak için uzun bir yürüyüşe başlarlar. bu yolculuk, tamamlaması günler süren ve neredeyse 200 km'yi bulabilen bir yolculuktur. nisan ayı yolculuğun başlangıcıdır. çoğunlukla göbeklerinin üstünde sürüne sürüne bu mesafeyi katederler.

üzerinde yürüdükleri/süründükleri yüzen buz, sürekli değişen bir çevre. bu yüzden yolculuk rotası hiçbir zaman aynı olmayabilir. ama varacakları yer asla değişmez. her sene aynı kara noktasında toplanırlar. toplandıkları nokta hiçbir zaman parçalanmaz ya da eriyerek ufalmaz. çiftleşmek isteyen tüm imparator penguenlerinin bu yolculuğu yapıp, bu noktaya ulaşması gereklidir. ısınmak için toplanırlar. bir üst entry'imde de bundan bahsetmiştim ama ek olarak şu bilgiye eriştim; grup toplandığı zaman ortada oluşan sıcaklık yaklaşık olarak 21 dereceyi bulabiliyormuş. ortalaması -20 derece olan bir bölgede vücut sıcaklığı ile dışarıya 21 derecelik ısı yayabilmek hakikaten enteresan.

hülasa, mağrur bakışlı, aslan yürekli, gık demeden yüzlerce kilometre yürüyebilen, soyu için eksi bilmem kaç derecelere kafa atabilen, altar'ın oğlu tarkan cesaretine sahip olan ve esasen bir kuş türü olan bu hayvana selam olsun. seviyoruz seni reis! üşüyoruz da...

şunu eklemeden edemem; en sevdiğim hayvandır kendisi. ölmeden önce bir tanesine sarılmak isterdim.