faşist damgası yemek

genellikle kabullenileyeen bir eylemdir bu.

genellikle diyorum, istisnası da var elbet. çok sık olmasa da kişi faşist damgası yediğinde bunu haketmediği durumlar olur, evet. karşısındaki kişinin saplantıarından ve olayları iyi analiz edememesinden dolayı kişi hiç haketmediği bir şekilde faşist damgasını damgasını yemek deyiminin hakkını verircesine yer.

ancak, yaşadığımız ülke dahilinde kendisini "tamamen hakların kardeşliğini savunan, faşist değil, atatürk milliyetçisi" olarak tanımlayan faşist sayısı hiç de azımsanacak boyutta değil. o halkların kardeşliğini savunan kişi yüzyıllarca birlikte yaşadığımız bir milletin bütün mensuplarını "türk düşmanı" olarak yaftalarken gözünü bile kırpmaz. o yağız atatürk milliyetçisi kürtlerle ilgili bütün kavram ve elementeri "pkklı" diye lanetlerken elleri bile titremez. bu topraklarda birlikte yaşamaktan yana olurlar (ben de bundan yanayım, başıma üşüşmeyin sakın, sizinle uğraşmayayım bir de) ancak birlikte kardeş kardeş yaşamaktan dem vururken kardeş(!)lrinin kendi dillerinde konuşması, televizyon ve radyo yayını yapması, gazeye/dergi çıkarması, çocuklarına kendi etnik kültürlerinden isimler vermeleri de fena derecede batar kardeşimize.

bütün bunları öznesi olan bir kişiliğe faşist denmezse kime denir?

ama yok, sorsan faşist değildir kardeş. halkların kardeşliğinden yana bir atatürk milliyetçisidir. vatanına ve milletine bağlı bir türk evladıdır.