bugün
- osuruktan şiirler41
- açılım4
- kanal ayarlama 1500 lira11
- adana kebap6
- devletin temeli adalettir9
- gece sokaklarda dolaşıp kedi ve köpekleri sevmek2
- müsavat dervişoğlu vs meral akşener4
- sözlükten soğuma nedenleri17
- ben geldim kerkenezler18
- zorunlu eğitim9
- uludağ sözlüğün reaktörü2
- oyları bölmeyin diyen tipler nerde6
- karınızın mini giymesine izin verir misiniz6
- evlenme teklif edecekken sevgilinin yüzüne kusmak2
- velvet'in aylık geliri6
- claudian clouds22
- sözlüğün en sevilmeyen yazarları9
- aşk3
- yeni anayasa4
- arkadaşlar benden el mankeni olur mu4
- küçük sürprizler yapmak5
- buluşulan sözlük beyinin 16 yaşında çıkması6
- iyi parti17
- mini elbise4
- şeytanın insanlardan ders alması4
- yapay zekaya entry yazdıran yazar7
- simko315
- kısır9
- modern insanın mutlu olma ihtimali4
- karanlık bir yolda arabanın bozulması2
- 777 diyen erkolar8
- bir daha doğmayacak olmak4
- ikizler burcu erkeği akrep kadını ilişkisi10
- yazarların özel mesaj sayıları5
- ölüp hayalet olarak geri gelmek4
- sevgiliye sorulan ilginç sorular6
- insan klonlama2
- beyaz tenli gotik kız3
- akrep burcu kini8
- alttaki yazara motto ver16
- gerdek gecesinde sevişmek zorunda mıyız3
- çerçeve yasa35
- sürekli türkçülerin soyunu araştıran kürtçü10
- gollumun gözü yüzükte6
- normal taklidi yapmak4
- mini etek karşıtı seküler2
- türbanı yasaklayan mallar2
- amedspor14
- maddesel gerçekliği manipüle edebilen zihin4
- hiç geçmeyen huzursuzluk hissi4
şu an uyanık olmamın sebebi.
Sondaki 2 cümleyi okumanız kafi, yoksa aradaki bölüm bana bile hatırlarken bazı yerleri boşluklu gelen bir kabustan kalan bulanık şeylerin sıralı listesi, hiç bir anlam veremezsiniz muhtemelen.
robot, atakan ve ben, küçük bir oda-ev, dikenli teller, kış, en sonda gelen 2 işkenceci, camdan atlayıp telere gitmemiz fakat atakan'ın artık buradan kaçamayacağına inandğı için tellere tırmanmayı denememesi, ardından onun da çıkması, 2 işkencenin peşimize düşmesi, iç çamışırımızın üst kısmındaki daireyi oluşturan alüminyum folyo gibi şeyi yerden bulduğum küçük bi kıymık parçası gibi bi şeyle delmem, sonra atakanınkini delmem(ikimizinkilerde farklı bilgiler saklı ve sanırım kaçmamızda hayati unsur taşıyan 2 şey o aluminyum folyo gibi şeylerden kurtulmamız), atakan'ınkini kesmeye başlamadan önce onda oluşan o çekingenlik(cinsel uzvunu görebilecek olmamdan dolayı), benim dostum burada korkudan altımıza sıçmak üzereyiz, hayatımız tehlikede takıldığın nokta bu mu tribim ve işimi halletmem, tam o sırada bulunduğumuz crysis 1 deki korelilerin askeri kabin mekanlarına benzer yere giren işkencicilerden biri fakat bizi fark etmemesi(sanırım o an sadece duyabiliyordu ve biz ölümüne sessiz kaldık onu görünce, yarım kalan atakan'ın belindeki şeyden kurtulması işleini tamamlayıp) üstüne atlamam ve elindeki silahı alıp beynine bir tane sıkmam, diğerinin gelmesi, bir şekilde onu da halletmemiz ve fakat atakan'ın ölmesi, sonra asıl bizi tutan o evdeki orospu çocuğunu öldürme düşüncesinin aklıma gelmesi fakat hemen kaçmanın daha mantıklı olduğuna karar vermem, sonra bi bakarım orospu çocuğu robotvari işkencecilerden hayatta(terminatördeki cıva adam gibi bi şey özelliğe sahip(o anlık, daha sonra yok o özellik), sonra diğerinin de ölmediğini fark etmem, bana doğru gelmesi cıva gibi özelliği olanın benimle alay ederek, ona ateş etmem ama çok güçsüz kalması, ardından silahımdan fışkıran votkayla(o da bununla baya alay etti) iyice iyice onu ıslatmam geri geri çekilirken ve en sonunda bir şekilde gerçek ateş edip vücudunun her yerine ulaşan votkanın alev alması(yüzündeki silah deliğinden çok fazla girdiği için yüzünün patlamaması ama öyle bir şey hissetmem), yüzündeki sahte derinin tamamen yanması ve robot yüzünün ortaya çıkması ve fakat robotsu özelliklerine rağmen çok acı çekmesi(ve benim bundan çok haz almam), ardından benim oradan kaçmam, payas'taki evimizin arka tarafında bostan dede'nin bahçesinde yerden yüksekte, havada kendimi ellerim bacak aramda cenin pozisyona yakın şekilde uyuyor gibi(ama uyanığım) görmem, ve o şeylerin birgül teyzelerin kümesinin olduğu yere kadar gelebildiğini ve bana artık ulaşamayacaklarını hissetmem, en baştaki robotun bu karmaşıklıklar karşısında ah bunu nasıl çözücem bunu nasıl çözücem(kendine verilen bir görevi tamamlayamayan görev bilincine sahip bir robotun hezeyanları gibi bir şeydi) şeklindeki yakınmalarını uyuyor gibi görünüp dinlemem. Bi yan evdeki Halil Amcaların arka taraflarındaki bölümde asıl biaz tutan adamı öfkeden sinirden kendi kendine kudururken görmem.
Uyandın, çişimi yaptım, yazdım ve şimdi geri uyuyacam.
Herkese iyi uykular.
Sondaki 2 cümleyi okumanız kafi, yoksa aradaki bölüm bana bile hatırlarken bazı yerleri boşluklu gelen bir kabustan kalan bulanık şeylerin sıralı listesi, hiç bir anlam veremezsiniz muhtemelen.
robot, atakan ve ben, küçük bir oda-ev, dikenli teller, kış, en sonda gelen 2 işkenceci, camdan atlayıp telere gitmemiz fakat atakan'ın artık buradan kaçamayacağına inandğı için tellere tırmanmayı denememesi, ardından onun da çıkması, 2 işkencenin peşimize düşmesi, iç çamışırımızın üst kısmındaki daireyi oluşturan alüminyum folyo gibi şeyi yerden bulduğum küçük bi kıymık parçası gibi bi şeyle delmem, sonra atakanınkini delmem(ikimizinkilerde farklı bilgiler saklı ve sanırım kaçmamızda hayati unsur taşıyan 2 şey o aluminyum folyo gibi şeylerden kurtulmamız), atakan'ınkini kesmeye başlamadan önce onda oluşan o çekingenlik(cinsel uzvunu görebilecek olmamdan dolayı), benim dostum burada korkudan altımıza sıçmak üzereyiz, hayatımız tehlikede takıldığın nokta bu mu tribim ve işimi halletmem, tam o sırada bulunduğumuz crysis 1 deki korelilerin askeri kabin mekanlarına benzer yere giren işkencicilerden biri fakat bizi fark etmemesi(sanırım o an sadece duyabiliyordu ve biz ölümüne sessiz kaldık onu görünce, yarım kalan atakan'ın belindeki şeyden kurtulması işleini tamamlayıp) üstüne atlamam ve elindeki silahı alıp beynine bir tane sıkmam, diğerinin gelmesi, bir şekilde onu da halletmemiz ve fakat atakan'ın ölmesi, sonra asıl bizi tutan o evdeki orospu çocuğunu öldürme düşüncesinin aklıma gelmesi fakat hemen kaçmanın daha mantıklı olduğuna karar vermem, sonra bi bakarım orospu çocuğu robotvari işkencecilerden hayatta(terminatördeki cıva adam gibi bi şey özelliğe sahip(o anlık, daha sonra yok o özellik), sonra diğerinin de ölmediğini fark etmem, bana doğru gelmesi cıva gibi özelliği olanın benimle alay ederek, ona ateş etmem ama çok güçsüz kalması, ardından silahımdan fışkıran votkayla(o da bununla baya alay etti) iyice iyice onu ıslatmam geri geri çekilirken ve en sonunda bir şekilde gerçek ateş edip vücudunun her yerine ulaşan votkanın alev alması(yüzündeki silah deliğinden çok fazla girdiği için yüzünün patlamaması ama öyle bir şey hissetmem), yüzündeki sahte derinin tamamen yanması ve robot yüzünün ortaya çıkması ve fakat robotsu özelliklerine rağmen çok acı çekmesi(ve benim bundan çok haz almam), ardından benim oradan kaçmam, payas'taki evimizin arka tarafında bostan dede'nin bahçesinde yerden yüksekte, havada kendimi ellerim bacak aramda cenin pozisyona yakın şekilde uyuyor gibi(ama uyanığım) görmem, ve o şeylerin birgül teyzelerin kümesinin olduğu yere kadar gelebildiğini ve bana artık ulaşamayacaklarını hissetmem, en baştaki robotun bu karmaşıklıklar karşısında ah bunu nasıl çözücem bunu nasıl çözücem(kendine verilen bir görevi tamamlayamayan görev bilincine sahip bir robotun hezeyanları gibi bir şeydi) şeklindeki yakınmalarını uyuyor gibi görünüp dinlemem. Bi yan evdeki Halil Amcaların arka taraflarındaki bölümde asıl biaz tutan adamı öfkeden sinirden kendi kendine kudururken görmem.
Uyandın, çişimi yaptım, yazdım ve şimdi geri uyuyacam.
Herkese iyi uykular.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar