pezevenk

bir gün adamın biri genelev'e gider. çıkışta bakar ki pezevenk tanıdığı çıkar. adamımız sinirlenir:

-lan mahmut!utanmıyor musun böyle bir meslekle uğraşmaya? insanların sana pezevenk demesi seni hiç gocundurmuyor mu? şeklinde sinirlice sorar.

pezevenk usturubunu bozmaz:

-''bak ahmet'' der.

oturduğu masasına koca bir ''pezevenk'' yazar. ben şu anda pezevenk mahmut'um der.

daha sonra cebinden bir tomar para çıkarır ve pezevenk yazısının üstünü örtecek şekilde yayar.

-gördün mü? der. az önce pezevenk mahmuttum ama şimdi mahmut bey oldum.

işte böyle bir meslektir.