gerçekçilik

sanatta idealizm ve romantizmin karşıtıdır. romantizmden hemen sonra gelmiştir. içinde dini ve aristokrasi alanında ögeler barındırmaz. aslında doğrudan fransız devrimi propagandası yapmıştır da denebilir. köylüler sanat eserlerinde merkeze taşınmış ve ortadağın geri planda kalan, kirli ve boynu bükük gösterilen köylüleri tam aksine onurlu gösterilmiştir. emeği kutsayan, işçi ve çifçilerin çalışma hayatını ifade eden konulara da yönelme olmuştur.

gerçekçiler idealist değildir çünkü gerçeği idealize edip onu mükemmeleştirme amacı gütmezler. ( mesela rönesans, neoklasizm gibi )

realistler romantik de değildir, duyguları abartıp insanın aşırıcılığını vurgulamazlar. mesela barok, rokoko, veya daha dinsel ağırlıklı romensk, gotik tarzı eğilim göstermezler.

özünde hem dinin tekelinde olan aşırı duygusallıkla kendinden geçişi, hem de aristokrasinin elinde olan idealleştirmeyi takmazlar.
halkın yanında, halk için vardırlar ve eserlerinde halkı tüm gerçekliğiyle yansıtmaya çalışırlar.