çay

kahvaltida, aksam yemeginden sonra yada bir arkadasla keyfine iceceksem küçük bardakla icmeyi sevdigim,

ama tek basima veya yanimda oldugu halde tek basima hissettigim cok yakin bir arkadasimla huzunlendigimde ve cocukluk gunlerimden kalan kivircik ali turkuleri esliginde anilarla iceceksem buyuk bardakla icmeyi sevdigim icecek.

çocukluktan beri ictigim halde cay romantizmi ayagina degisik kafalara girip sebastiana mebastiana baglamiyorum baskalari gibi ama o cayi nasil bardakla ve hangi muzikle ictigim ruh halimi o kadar etkiliyor ki anlatamam.

belki bunlar da benim ruhumun catlaklarindan sizip disari vuran huylarimdir bilemem.

bu arada demlerken suyu biraz yukardan dökün ki su oksijenle temas etsin