fingolfin

derler ki fingolfin angband'a giderken öyle bir hiddetlenmiş ki , atının üstünde onu gören orklar orome geldi sanıp sağa sola kaçışmışlardır. kaleye varan elf kralı , melkor'un ismini haykırarak onu düelloya davet etmiştir. melkor bile ilk başta tereddüt edip ininde saklanmış, ardından ordusunun önünde küçük düşmemek için kara zırhlarını kuşanıp fingolfin'in karşısına çıkmıştır . bu düello fantastik roman tarihinin görebileceği en epik savaşlardan biri olmuştur.

melkor çekicini her savurduğunda fingolfin şimşek gibi yana fırlar ve bu saldırılardan kaçar. melkor'un devasa çekici grond o kadar güçlüdür ki , yüzeye olan her darbesinde devasa depremler ve büyük kraterler meydana gelir.

kapışma saatlerce devam eder. fingolfin , kılıcı ile melkor'u tam yedi defa ağır yaralar . melkor'un yaralarından sızan oluk oluk siyah kanlar , çekiç ile açılmış kraterleri doldurur. öyle hiddetli bir savaş yaşanır ki , bir süre sonra savaş alanı çok fazla tahrip olur ve engebeden dolayı ayakta durmak bile güçleşir .

işte bu nedenden ötürüdür ki noldorun yüce kralı'nın kaçacak yeri kalmaz. . nihayetinde bir tanrı olmadığı için saatler sonra gücü tükenmiştir. kalkanı paramparça olmuş bir şekilde , darbelerden ötürü bitkin düşüp yere yığılır . o anda melkor devasa bir gölge gibi çöker tepesine . koca bir tepe kadar büyük ve ağır olan ayağını fingolfin'in boynuna bastırır. yüce kral, son nefesi ile kılıcı ringil'i çeker ve melkor'un ayağına öyle bir şekilde saplar ki , melkor ömrü boyunca topallayarak yürümek zorunda kalır. bu yüzdendir ki noldora olan nefreti ebediyen sürer.

noldor'un en yiğit savaşçısı fingolfin işte böylece can verir karanlık topraklarda. melkor ayağının acısına o kadar öfkelenir ki , yerde yatan kralın bedenini kaldırıp ikiye büker. tam onu kurtlarına yem edecekken kartalların efendisi yüce thorondor yardıma gelir. devasa pençeleriyle, melkor'un yüzünü paramparça edip fingolfin'i kurtarır ve çok yükseklere uçar. o günden sonra melkor'un yüzü hiçbir zaman iyileşmez ve çiziklerle dolu kalır.

kralı kurtaran kartal thorondor , onu bir dağın zirvesine zarifçe bırakır ve orası fingolfin'e mezar olur. derler ki düello o kadar kasvetli ve şiddetliymiş ki o gün hakkında hiçbir ork konuşmamış ve kutlama yapmamış . elfler yürekleri yanarak aylarca ağıt yakmış. ve rivayete göre , hiçbir canlı o günden sonra fingolfin'in mezarının yanından dahi geçmeye cesaret edememiş.