sözlük yazarlarından şiirler

Bekledim ölesiye, hünerli.
Usturasında özlemenin kirli sarıydım.
Son yazını düşündüm ömrümün,
En çokta sonunu yalnızlığın..

Ben anlatmaya başladığımda,
Uykusuz bölünmüşlüklerde,
Simyalarına düş biçiyordum kelimelerin;
Elleri ile henüz tanışıksız idim.

Ben açık suları(mı) anlatacaktım size?
Ufuklarımdaki huzursuz cennetlerin,
Sergüzeştime eşlikçi albatrosların dirilişini(mi).?
Elleri ile beni tanıştırmadan önce!

Biz öyküsüne geri dönelim şiirin..
Umulanın aksine pruvamda bir kör kelebek,
Saniyelerin dönencesinde devrilirken asırlar,
Eksiltiyordu atlasından ölümlü geleceğini.

Burçlarına gerilirken çöl kalelerimin gün yıldızları,
Unuttum geride kalan yolu ve çıngıraklarını habercilerin.
Sislendi ormanlar denize doğru ve gün ışımadan önce,
Elbet yeniden yosun tutacaktı ölü meşe gövdelerinin kuzeyi..

Bilgeliğine soyunup baykuş yüzünü unutarak güzelliğin,
Umut tacirliğinin armağını ilk zeytin ağacının fışkırdığı,
Sarp kayalığa saklayacaktım çelimsiz gövdemi.
Esir düşen tanrıçaların atlarına kanımı içirecektim..

Ben size aşktan(mı) söz edecektim?
Uyuşurken göğsüm alıkoyucu bir başınalığımda,
Sesinde erirken benliğim ve yırtarken yazılarımı,
Etini nasıl kanattığımdan(mı) yalnızlığın..

Bir sevişme sonrası mecalsizliğinde,
Ukteler aynı, aşk aynı aşksa;
Sükun aynı, huzur aynı huzursa,
Emindim ve önemi de yoktu artık yalnızlığın..

Biz öyküsüne geri dönelim şiirin..
Umulanın aksine cehennemin yüzünde yanıyordu duvak,
Sorular soruluyordu arafta her firariye ve sanılanın aksine,
En derin kuyular hiç korkmayanlar için açılıyordu..

Ben bir düşteki kalabalığı anlatabilir(miy)dim size?
Ukte kalmışken kardeşlik ve tenhaya çekilmişken aşk;
Siz henüz uyanmamıştınız fısıltı kulelerinizde,
Esası usulden bozan yasaları vardı kitaplarınızın..

Bazen hayallerime yenik düştüğüm sabah ayazlarında,
Ustalaştırırken kafesinde hür atan yüreğimin ayrılıkçılığını,
Suskun yüzünü özleyerek daldığım aksak uykularımdan,
En büyük sırlarını keşfedip aşkın sıçrayarak uyanacaktım..

Bekledim onu, ölesiye hünerli.
Usulsüzlüğünü giyinip olur olmaz susmaların,
Süsleyerek sıralı sırasız sessizlikleri,
Eksilip artarak aşktan, bekledim..

Ben hep öyküsünden dönemediğim şiirlere sığınırım..
Uğurladım artık esmer bir avazla orta yerinden kırık sessizliklerimi,
Sonra düşünce kaleleri yalnızlığın, onun sevdasına soyundum usulca.
Elinden masalını düşüren çocukların telaşıdır şimdi busesinde gizlediğim.. * *

06.06.2006 / 03:40