evcil hayvanı ölünce ağlayan tip

Normal insanın göstereceği tepkidir. Çünkü ailesinden birini kaybetmiştir.

bundan tam 4 gün önce, 2 aylıkken kucağına aldığı ve 2 yıl boyunca çocuğu gibi sevdiği kedisini kaybetmiş biri olarak bu tip kelimenin tam anlamıyla benim.

öyle acı bir şeydir ki kelimeler kifayetsiz kalır acınızı tarif etmeye... herkes aynı duyguları yaşamaz belki... ama yaşayan kahrolur, erir, biter... 2 aylık kucağıma aldığımda, evime getirdiğimde. gözümün önünde büyüdü. beraber uyuduk, geceleri mırlıyarak geldi yatağıma, her günün sabahında ayaklarımda uyurken buldum.

öyle çok sevdim ki onu iki sene boyunca... bazen ısırdı, kızdım. kollarımı çizdi elimi çizdi, ama onu hep sevdim. canımın bir parçası olmuştu çünkü.

bir gece evimin penceresinden kayıp düştü aşağı, kurtaramadık canımıniçini, gözlerimin önünde kayıp gitti ölüme. cansız bedenine baktığımda kahroldum. yıkıldım... ölümünün üzerinden daha 4 geçti ve bu satırları yazarken, gözlerim durmuyor. yüreğim patlıyor. canım deliniyor. evime giremiyorum, onsuz. her yerde izleri, tüyleri var. yüreğimde eksik bir şeyler var.

şunu söylemek isterim ki; bir hayvan ile yakın bağ kurmak isteyen kişiler onun ölümüne dayanıp dayanamaycaklarını gerçekten düşünsünler. Çünkü inanın çok acı bir durum.

orospu çocuğu editi: evcil hayvanı öldüğünde bu ve benzeri hissiyatlara bürünen kişilerden rahatsız olan lütfen analarının amlarına geri dönüp orada yaşasınlar.