basimi ortuyorum beynimi degil

başını örten herkes için geçerli olmayan sözdür.

bir gün bir dolmuşta sadece burnu ve gözleri açıkta olan bir kadın yanında torunuyla önümde otururlarken dolmuş durup yaşlı ve zor adım atan bir adamı alır. kadının yanındaki taş çatlasa 7 yaşındaki çocuk amcaya yardım etmek hem de kendi yerini vermek için ayağa kalkar. bundan sonra olanlar herkesi şaşırtır. sadece burnu ve gözleri olan kadın çocuğun tişörtünü çekiştirir, anlaşılmaz sözler ve kötü bakışlar yayar. dolmuşa yeni binen yaşlı adam çocuğun verdiği yere kadar adım atamayacak kadar canlı cenazedir ancak başka yer yoktur. yalnız burun ve gözden oluşan kadın bunu düşünmez bile. çocuğu çekiştirir, yerine oturtmaya çalışır. adam zar zor çocuğun kalktığı yere geldiğinde kadının sadece göz ve burundan oluşmadığı anlaşılır. çevik bacaklara da sahiptir. adam oturana kadar kadın kenardan sıyrılıp ayağa kalkmış yolculuğa ayakta devam etmiştir.

evet bir çoğunuz sadece başınızı örtersiniz. ancak büyük bölümünüzün beyinleri bir tohum gibi küçücük bir yarıktan yeşil filizini dışarı salacak kadar bir açıklık bulamaz. beyninin yanında insanlığını da örtenler var ki onlar "kanlı mı olacak kansız mı" diyen adamın şimdiki haline benzer bir adama bile yer vermeyecekler. hoca'nın yolu bir gün otobüse, dolmuşa düşüp de bunun gibi bir olayla karşılaşırsa nasıl/ne kadar sevinir bilemiyorum. sanırım erkek olduğu için kendisinden kaçışan kadınların yer açtığı koltukta tek başına oturuken kendisiyle gurur duyar.

unutmayın ki aranızdaki en kötüler kadar kötüsünüzdür.