berserk

çizimleri gerçekten aşmış bir manga serisi. okurken her sayfada hayran hayran çizimleri incelemekten ne okuduğunuzu unutursunuz. bunu bana yaşatan ikinci kişidir serinin sahibi kentaro miura. ilki ise kingdom come, marvels gibi muazzam işlerden tanıdığımız ünlü çizgi roman çizeri alex ross.

-- spoiler gibi --

şimdi berserk'in çizimleri bir kenarda dursun, biraz da hikayesini öveyim. Bir kere berserk'te bir darbeyle on küsür adamı ikiye bölen, sayı dezavantajına rağmen koca orduları dize getiren birliklere komutanlık eden karakterler olabilir, lakin kimse kahraman değil. tam olarak sadece güçlü olanın hayatta kalabildiği bir dünya berserk dünyası. bu dünya da bir şeyler elde etmek için ya doğuştan şanslı olmanız ya da karşılığında büyük fedakarlıklar yapmanız gerekir. hikayenin ana çatışması da buradan doğuyor zaten. doğduğundan beri sadece acı çekmiş, güven ve bağlılık duygusundan yoksun bırakılmış, tek sahip olduğu şey olan kılıcının doğrultusunda ilerleyen ve hayatta hiçbir amacı olmayan guts tüm hayatını tek bir amaca adamış, bu uğurda varını yoğunu feda etmeye hazır olan aşırı motive ve ihtiraslı beyaz şahinle karşılaşıyor. Zodd kehanetinde guts'a "beyaz şahinin ihtirası bittiğinde sen ölmüş olacaksın" gibisinden bir şey söylüyordu hatırlarsanız. işin ilginç yanı beyaz şahin'in ihtirası gatts'ı öldürmek bir yana daha da hayata tutunmasını sağlayacak, tıpkı kendisinin ki gibi esaslı bir yaşam amacı ve bunu körükleyecek motivasyonu veriyor. griffith* sürekli herkesin belirli ve değişmez bir kaderi olduğunu savunurken guts, zodd'un kehanetini bozuyor ve damgası yüzünden ölüme en yakın kişiyken insan sınırlarını yerlebir edip ruhani varlıklara karşı her savaşında insanın kendi kaderini çizebileceğini ispatlıyor.

--spoiler gibi--

gerçekten her açıdan muazzam ve incelenmesi, üzerine konuşulması, tartışılması gereken bir eser berserk. ortaçağ'ı atmosfer ve karakterler üzerinden oldukça iyi yansıtıyor miura. Doksanlar da yayınlanan animesinin müzikleri harikadır. ama yeni serideki my brother(dragonslayer) isimli soundtrack insanı bir hayli berserker moduna sokuyor. bir başka olmuş cidden. hazır yeni animeden bahsetmişken onu da beğendiğimi belirtmek isterim. tabi ki ellerinde çok daha iyi olabilecek bir malzeme var ama berserk olsun taştan olsun diyerekten izlediğimden pek rahatsız olmadım.

kuroi kenshi'siyle, orospu çocuğu girifisu'suyla, karizmanın bir numaralı adresi skull knight'ıyla, settingiyle, hikayesiyle, felsefesiyle bambaşkadır berserk. yukarıda da belirtildiği gibi mangaka ölene kadar sürecek gibi duruyor. umarım kara kılıç ustasının huzura erişini görmeden bitmez bu seri.

(bkz: ne çektin be guts)