a

Osmanlı alfabesinin ilk harfi olan elif ile yirmi birinci harfi olan ayın harfleri. türk alfabesinde a veya â işaretleriyle karşılanır.

arapça farsça nida manasında olan a ise; kelimenin sonuna gelen ve ey! manasını veren bir nida edatıdır: canâ (ey can!); zahidâ (ey zahid!) .. gibi.

sesli ile ibten has isimlerin sonuna gelirse a harfi yâ şeklini alır: Nabiyâ (ey nabi!), Bakiyâ (ey baki!) .. gibi.

iki aynı veya iki ayrı kelime arasına sıkışarak sözün manasını kuvvetlendirir: rengârenk, lebâleb, günâgün.. gibi.