ben bu yazıyı sana yazdım

Seni cok seviyorum. Biliyorum, biliyorsun o buyuk askimiz sallantida. Toparlar gibi olup dagilmaktan yoruldum. Sıkıldım cogu seyden. Biktim. Ama seni her zamankinden daha cok seviyorum.

En buyuk gucumken en buyuk gucsuzlugum oldugunu goruyorum bu gunlerde. Cok aci! Bir ton olumsuzluk varken sensiz olmayi goze alamamak en buyuk gucsuzlugummus. Acizligimmis. Ne yapmaliyim bilmiyorum.

Mutlulugumun, mutsuzlugumun tek sebebi sensin. Ne ara bu kadar hayatim oldun bilmiyorum. Sen olmazsan hayat bitecek sanki.

Simdi bu uzun yaziyi sikilmadan okuyanlar ergen aski sanacak sevgili. Bilmezler ki neler yasandi. Neler yasaniyor. Bilmezler ki ne zorluklarla bas ediyoruz. Anlatamazsin, anlatamam zorluklari. Tek diyebilecegim agir sartlar sensiz olmam gerektigini soylerken, tum acilara ragmen seninle olmayi seciyorum. Guldursen de, aglatsan da sadece sen.

O guzel kalbini actigin icin, en zor gunleri beraber atlattigimiz icin, yanimda daima derinlerdeki seni her zaman bana gosterdigin ve varligin icin cok buyuk sukur. Ne zorluklar astik. Bunlari da asacagiz.

Hayat zor. Hayat acimasiz. Sartlar cok agir. Ama biz cok seviyoruz be dunya. Sana ragmen birlikteyiz. Bir kere bizden yana ol, zorluklari kaldir ve kavustur bizi.