akarsuya bırakılan mektup

hasan hüseyin korkmazgil'in güzel siiri.

"incecikti
gül dalıydı
dokunsam kırılacaktı
dokunmadım
kurudu"

kismi bana nedense özdemir asaf'in siirini hatirlatti.

Geleceğim, bekle dedi, gitti..
Ben beklemedim, o da gelmedi.
Ölüm gibi bir şey oldu..
Ama kimse ölmedi.

"Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç"
kan sarhoslugu nasil bir sarhosluk acaba.