kürk mantolu madonna

Kitabın sevdiğim ve sevmediğim bölümleri olmasıyla beraber anlatım dili oldukça kuvvetli. Raif beye gıcık olsam da ki buna hakkım yok insanları olduğu gibi kabul etmek gerekir, herkesin yapabileceği ve yapamayacağı şeyler vardır. O da her şeyi içinde yaşayan bir insan, bir kitaptan beklenen; mükemmel, her şeyi çok düzgün ve doğru yapan bir karakter olursa sadece kitap olur, ama sıradan bir insanı, içimizden birisini olduğu gibi anlatması hayatı anlatması demektir ve kitabı güzel yapan tarafı da bu.

--spoiler--
En kendime yakın hissettiğim kısım Maria'nın artık Raifin aşkına inandığı kısımdır.

'şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum! dedi. ' Bu eksik sana değil, bana ait. Bende inanmak noksanmış.. Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum.. Bunu şimdi anlıyorum. Demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar.. Ama şimdi inanıyorum..Sen beni inandırdın...Seni seviyorum...Deli gibi değil gayet aklı başında olarak seviyorum..seni istiyorum..'

--spoiler--