babanın çocuklar arasında ayrım yapması

çok şükür babam ben ile kardeşlerim arasında ayrım yapmıyor. ama kendisi için aynı şeyi söyleyemem.

içinde hep bi ukde, üzüntü ve hüzün var. oğluyum hissediyorum. bir amcam üniversite bitirip memur oldu ama babam okumayıp dedemle beraber çalışmaktadır. dedem babamın üstüne çok gelir. amcamın yaptığı bir eylemde ona hiç bir şey demez iken, babam aynı fiili gerçekleştirdiğinde tepkiler çiğ gibi büyüyor.

bilmiyorum belki babam dedemin beklentisini karşılayamadı, belki de tam anlamı ile dedemin istediği bir çocuk olamadı. ben de babamın istediği gibi bir evlat olamadım belki. çünkü babam okulu bitirmemi istiyordu ve ben okulu bıraktım. ama bana karşı tavrında hiç bir değişiklik olmadı.

yani babam ne yaparsa dedemin gözüne batıyor. ah be dede, inan babamın yüzündeki o hüznü, dışlanmışlık duygusunu ben görebiliyor ve bunun için üzülüyorum. babam nasıl üzülmesin?. bize belli etmiyor ama her gün kendini yiyip bitiriyor. ve kendisine böyle davrandığında nasıl hissettiğini bildiği için asla ve asla bizim aramızda ayrım yapmıyor.

babam 45 yaşına dayandı ama dokunsanız çocuk gibi ağlayacak. lütfen ilerde çocuklarınız arasında ayrım yapmayınız. aksi halde uzun vadede insana kalıcı yaralar açabilirsiniz.

ah be babam, o içine atıp atıp durmaların varya, o konuyu hemen değiştirmelerin. olsun babacım ben seni seviyorum.