ölecek gibi hissetmek

haftada bir gelen panik atakla yaşadığım bok durum.

olay şu;

bir an kalbimin durduğunu sanıyorum, elimi kalbime götürüyorum ve kalp atışlarımı hissedemiyorum o sırada aldığım nefes sanki bir başka bedene ait, tahtadan yapılmış bir bedene... o tahtadan beden tahtadan ellerle bütünleşiyor. ne kadar derin nefes alırsam alayım giren nefesin oksijen olarak vücuduma girmediğini biliyorum. alınan nefesin kalp durduktan sonra boşa çekilen nefes çabaları olarak değerlendirirken şuurumun sanki karabasan halindeki gibi bedenimi kontrol edememesi üzerine bedenimden soyutlanıyorum ve bu dediklerim 10-15 saniyelik bir aralıkta meydana geliyor ama etkisinin saatler sürdüğünü söyleyebilirim.

ölecekmiş gibi hissetmekten daha kötüsü de mevcut

(bkz: akıl sağlığını kaybetme korkusu)

(bkz: delirme korkusu)