ahmet davutoğlu

vaktiyle etilerde bi muhallebicide muhabbet etme fırsatı bulmuştum, henüz lisedeydim ama geri çevirmemişti uzun uzun konuşmuştu.
gözlerindeki pırıltıdan heyecanını anlardınız, konuşurken susmasın diye dua ederdiniz. yıllarla beraber o pırıltı gitti yerine korku geldi. başbakan olmayı kabul etmesiyle de kendi kafasına sıktı, lise mezunu bir adamın emellerine kurban gitti.