abd'nin 35 rus diplomatı kovması

mevcut görevini donald trump'a devretmeden önce, başkan obama'nın son son yaptığı hamlelerden biridir. suriye'de ve orta doğu'da iyiden iyiye prestijini kaybeden abd tüm bu olumsuzluklarla birlikte rusya'nın abd başkanlık seçimlerine siber müdahalede bulunduğunu savunarak adeta 'yenilen pehlivan' hamleleri yapıyor. yaklaşık 20 gün sonra göreve gelecek olan donald trump'ın ofise girmesiyle işler iyiden iyiye değişik bir hal alabilir. ''başkan kim olursa olsun abd'nin politikası aynıdır''cılar ve stajını cia'de yapmış uzman analizciler gelmeden belirteyim. üçüncü dünya savaşı şuan halihazırda yaşanmaktadır. dünyanın her yerindeki terör eylemleri, suikastlar, sayıları milyonları bulan mülteci göçü, yasa dışı yollarla savaş coğrafyasından kaçmak için denizlerde boğularak yaşamını yitiren binlerce insan... tüm bunlar ortadayken hala ülkelerin tekme tokat birbirine dalmasını bekleyenlerdenseniz şayet, yanılıyorsunuz. rusya; abd'nin uyguladığı her yaptırıma misliyle karşılık verecek ve tüm bunlar halihazırda savaşın 'sıcak savaş' olarak yaşandığı orta doğu'da bundan sonraki gelecek hamlelerin daha sert olmasına neden olacaktır. olayların bu kadarını görebilmek için dış politika uzmanı olmaya gerek yok.

isterseniz filleri bir kenara bırakıp, biraz da çimenlerden konuşalım. türkiye yıllarca karşısında el pençe divan durduğu amerikan hükumetinin karşısında artık rusya'nın da desteğiyle sesini çıkaran bir devlet politikası izliyor. sözde daeş'i bitirmek için orada olan amerika'nın daeş'e en ufak zararının dokunmaması, ypg'nin bölgede abd'den silah ve mühimmat desteği alması, gülen'in iadesi konusunun don lastiğine dönmesi, 15 temmuz darbe girişimi ve tüm bunların artık alenen yapılması türkiye'yi uyandıran faktörlerden birkaçı oldu. baktığımız zaman genel kanı, yanlış tarafta durduğumuz yönünde olabilir. ortalama 100 yılda bir savaştığımız ruslar ile müttefik olarak, tarihte askeri hiçbir husumetimizin bulunmadığı abd'yi karşımıza almak kimilerine göre büyük bir hata sayılabilir. lakin abd'nin politikasını az çok anlamak için yine yukarıda belirttiğim gibi dış politika uzmanı olmaya gerek yoktur.

abd hiçbir zaman gaza gelip ya herro ya merro tarzında yaklaşımlarda bulunan bir devlet olmadı. dışarıdan her zaman büyükanne gibi görünse de, aslında sadece büyükanne'nin kılığına bürünmüş kurttu. zaman zaman da bunu anlayıp, senin gözlerin neden bu kadar büyük? senin kulakların neden bu kadar büyük? gibi sorularsa yönelsek te, o çok kurnaz abd hep ''size demokrasi getirebilmek içiiiiiiiin'' diye cevap verdi. abd tarafında türkiye'nin tavrına hak veren demokratlar da yok değil, lakin bu sonuca en ufak bir etki etmeyecektir. abd yine, yaptığı çakallıkları artık fark etmemize rağmen ''bize neden karşı cephe aldın, hani biz senle en iyi müttefiktik, oldu mu şimdi bu'' tadında yaklaşımlarda bulunacak, bölgedeki en önemli aktörlerden birini azılı düşmanının saflarında görmekten memnun olmayacak, türkiye'yi yine nato ve abd ikilisi yanına çekecek hamleler yapma girişiminde bulunacak, lakin bu da sonuç vermeyecektir. türkiye, rusya ve iran üçlüsünün bölgedeki genel ateşkesi sağlama konusunda hızla mutabakata varmasıyla bu olaylar obama yönetiminin son çırpınışları.

gel gelelim bu kadar anlatmamıza rağmen abd'de teneke değil. karşımızda eli armut toplayan bir devlet değil, bir süper güç var. orta doğudaki terörist gruplara yardımın daha hızlı şekilde artacağını, ve abd'nin pastadan payını alana kadar da duracağını düşünmüyorum. yani tüm bu sert politika trump'ın görevi devralmasıyla ılımlı politikaya dönüşür, ikili ilişkiler üzerinde daha rasyonel adımlar atılırsa, sürecin yumuşak bir iniş yapmasını temenni ediyor olurum. yok işler tersine giderse, orta doğuda dökülen kanın bir süre daha akmaya devam edeceği aşikar. sonuç olarak bu da tepişen filler, ezilen çimler anlamına geliyor. umarım ne fil oluruz, ne de çim.

edit:imla