güvenmek

aslında cok zor mimari bir yapı gibidir. harcına sevgi hatta ask, alıskanlık, baglılık katılıp ince ince örülür. sonunda ortaya cıkan sey bazen o kadar saglam durur ki dısardan hayran kalırsınız. fakat gün gelir catırtılar duymaya baslarsınız, gittikce yıpranır ve artık yıkılmaya yüz tutmus bir hale gelirse, o zaman aglayarak, kendinizle kavga ederek sıvadıgınız hic bir bölümü eskisi gibi olmaz ve beyin olumu gerceklesmis bir sevgilinin fisini cekmektir artık yapılması gereken, cekilir ve gidilir usulca...