muse

enteresan evrimler geçirmiş alternatif müzik grubu.
şöyle ki, showbiz albümü bir grubun sahip olmak isteyebileceği hem en iyi, hem de en kötü albümdür. bu kadar sağlam bir albümden sonra çıkarttığınız albümlerde aynı standardı tutturmak çok zordur. origin of symmetry albümü bu açıdan bakıldığında kesinlikle sınavı geçmeyi başarmıştır. plug in baby ve darkshines gibi sert kabul edilebilecek şarkıların yanında bir citizen erased vardır ki yeme de yanında yat dedirtir. fakat daha sonra çıkan absolution albümü, muse'un ne tarz değişikliklere gitmeye başladığının bir habercisi olmuştur adeta. daha sakin ama daha etkili, politik mesaj içerikli bir albümdü absolution. ama burada matt bellamy'nin hakkını vermek lazım, şarkıların sözlerinin uçları o kadar açık ki, isteyen bu politik mesajları "aşk şarkısı" olarak da yorumlayabiliyor. (bkz: time is running out) işte bu albümlerin üstüne gelen black holes and revelations çok ilgimi çekti. tamam albüme adını veren şarkıya hiç alışamadım, hiç bir zaman bir muse şarkısı gibi gelmedi bana. fakat albümün geneline bakıldığında kesinlikle çok iyi bir albüm yaratmış muse. city of delusion şarkısı, bana göre muse tarihinin en başarılı şarkılarındandır, ayrıca map of the problematique şarkısındaki depeche mode esintileri kesinlikle gruba değişik bir hava vermiş. bu şekilde yapılan orjinal tarz değişikliklerini her zaman onaylamaya hazırım şahsen. eğer ben muse'un bir sonraki albümde nasıl bir tarz izleyeceğini tahmin edemiyorsam, bu muse'un ne kadar mükemmel bir grup olduğuna gösterilebilecek en açık kanıttır.
hastasıyız.