islamı savunup sonunda küfür etmek

islam'ın ilk nazil olan surelerinden biri olan müzzemmil'de tebliğ fıkhının yani davet metodunun şekli izah edilmiştir.
'Vasbir alâ mâ yekûlûne vehcurhum hecren cemîlâ' - 'Onların söylediklerine katlan ve onlardan güzellikle ayrıl'
mevzu bu kadar basittir.
adam sana söver de sayar da, dalga da geçer alay da eder. dediklerin boşa da gidebilir. seni hor da görebilir, rezil etmeye de çalışır, kandırıp aşağılar da. lakin ayet katlan diyor. bu kadar. onun neyi hak edip etmediği seni ilgilendirmez. sen vahye tabisin. allah katlan diyor, bitti! katlanacaksın, veya hiç uğraşmayacaksın.
bu sebeple fıkıh kitaplarımızda denmiş ki, asabi isen, ters isen davet sana haramdır. eğer katlanamayacaksın, aranız bozulacaksa, iyilikle ve hürmetle ayrılmayacaksan tebliğ yapamazsın!
sen hikmetle davet etmek zorundasın. sen işin hekimisin. 'Primum non nocere'(first, do no harm) olmak zorunda senin düsturun.

bizde ise iş öyle bir boyut alıyor ki, adeta adama izah etmeye çalışmıyoruz da düşüncesinde daha da kenetlenmesini istiyoruz. öyle bir gazaba geliyoruz ki cehennemde görmek istiyoruz. insafımız, merhametimiz yok oluyor.
müzakere fiili münazaraya, münakaşaya döndüğü anda selametle ayrılmak herkes için daha doğru olur. çünkü artık hakkı arayış yoktur tarafı müdafaa vardır.