sözlük yazarlarının hayalleri

dün Doğum günümdü benim,
Basit ama severek aldığım bi kaç kıyafeti geçirivermiştim üzerime,
En sevdiğim şairin, en sevdiğim kitabını almıştım elime,
Hasta değildim, başım da ağrımıyordu.
23 yaşıma değil de,sanki 17 yaşıma giriyormuş gibi çocukça kutlamak istiyordum bu günü.
Bir yanımdan hiç geçmeyen o çocukluğum, göze batmasın istiyordum yani hiç.
Dostlar alışverişte görsün diye kutlamasın istiyordum hiç kimse doğum günümü mesela.
Dünyanın hırına gürüne kulaklarımı tıkayıp, 'hayat kısa hep mutlu ol' sözünü önüme alıp yürümek istiyordum..

Hayal ediyorum şimdi;
Yağmur çiselesin toprak kokusu dolsun içime istiyorum.
Çok yağmasın ama, çilesesin sadece.
Tüm huzursuzluğum geçsin, sadece 1 gün için, sadece bugün için geçsin istiyorum.
Hayatımın sadece mutluluk anıları gelse aklıma, keşkelerim olmasa mesela.
Fotoğraf albümünün ilk başında yer alan 12.12.2012 klasörünün içindeki dostlarımı yanımda bulsam.Kırgınlıklarımızı hatırlamadan, oturup muhabbet edemediğimiz onca yıla inat hiç ayrı düşmemişiz gibi dertleşsek.
Alsancak'ta Sevinç Pastanesine gitsek yine, beş kuruşsuzluğa inat en güzel en büyük pastayı ısmarlasak kendimize.
Orda bizi izleyen ufak çocuğa gülümsesek; utansa ,yüzünü çevirse. Masumluğu hissetsek bir kere daha.
Onca gülümseme, onca hüzün...
Sonra dönsem evime, hiç bir birey eksik olmasa evde.
Sürprizlerini bozmazcasına, hiç bir şey bilmiyormuş gibi girsem eve. Hallerine hafifçe gülümsesem.
Sarılsam, huzuru hissetsem. Kimse yaşlanmamış, ve kimse eksik olmasa.

Yağmur şiddetini arttırmasa, hızlanıp gerçeğe döndürmese beni.
Hafiften çiselemeye devam etse yine..
Sevdiğim dizeler geçse aklımdan, her doğum günümde dilime takılan şarkıyı mırıldansam.
'Bugün benim doğum günüm , kelimeler büyüyor ağzımda, bildiğim tüm hayatlar...Paramparça...'
Hemen melankoliye bağlamayım ama aklıma gelmeden de etmesin ;
'Ben hep onyedi yaşındayım, her ayak sesinde ürperirim' dizelerini mırıldansam.
Gömülsem kendime. Mezar taşım gelse gözümün önüne, mezarımın nerde olacağına dair fikirler yürütsem, cenazeme kimler gelir diye düşünsem...

Sonra marketi geçtiğimi farketsem. Dönsem geri, kek alsam bir de mum, tek başıma üflesem dileğimi kimseye söylemesem.
Dileğimin yanımda olduğumu fark etsem.
Üflerken mumları birkaç senedir yaptığım bir şey vardı, o gelse aklıma.
Her doğum günümde bir şarkıyı gün boyu dinliyordum, Bana o yılın özeti gibi gelirdiler;
2013'te Gotye - Somebady that i used to know, 2014'te Rem - Losing my religion, 2015'te Imany - You will never know 'du bu şarkılar.
Ama bu yıl şarkı bulamadım, bu yılı özetleyen bir tek şarkı yok benim için çünkü. Ot gibi geçti zamanım. Verimli, faydalı hiçbir şey yapamadım. Gelecek kaygısı yüzünden aklımda hiçbirşey önemli yer tutmadı çünkü.
Galiba beni ben yapan şeyi, hırsımı kaybettim.

Yağmur yağmasa artık hayallerime...
Aslında bu yağan yağmurun gözyaşlarım olduğunu hiç fark etmesem...
Dinlesem sadece;
https://www.youtube.com/watch?v=K5KAc5CoCuk

Turgut Abi'nin de dediği gibi ;
"Düşünüyorum da biz, büyüyerek çocukluk etmişiz."